Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/5188 K.2025/8456

Bölge Adliye Mahkemesi davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.11.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir. Duruşma günü taraflar adına gelen olmadı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı bankanın kredili müşterisi olan Şirkete kullandırılmış olan kredilerin teklifi, açılışı ve kullandırımıyla ilgili banka müfettişlerince yapılan teftiş sonucu düzenlenen soruşturma raporuna göre firmalara kullandırılan kredilerde davalıların neden oldukları mevzuata aykırı ve usulsüz işlemler nedeniyle davacı bankayı zarara soktuklarının tespit edildiğini,

soruşturma raporuna göre kredi kullandırılan firmalar hakkında düzenlenen 21.01.1997 tarihli banka istihbarat raporundaki olumsuzluklara rağmen firmaya kullandırılan kredi limitinin 25.000.000.000,00 TL'den %950 oranında arttırılarak 2.300.000,00 USD'ye (262.000.000.000,00 TL) yükseltildiğini, istihbarat raporlarından firmalar ve ortakları adına bir çok karşılıksız çek olayının vuku bulduğu anlaşılmasına rağmen usulsüz ve mevzuata aykırı kredilendirme işlemine devam edilmesi gibi bir çok nedenle bankayı zarara soktuklarını, kredi borçlusu firmalar hakkında yasal takip işlemlerinin yapıldığını,

borçlu firmalara ait tespit edilen tüm mal varlıklarının satıldığını, yapılan takipler sonucu davacı bankanın alacağını alamadığını belirterek oluşan zararın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile. Mahkemenin işbu dava dosyasının davalılardan A.Ö'nün ...

Bank krediler müdürü, diğer davalı ...'nin ise İzmir ... şube müdürü olarak görev yaptığı süreçte dava dışı Şirket hakkında Mart 1996 yılı geçici mizanına göre düzenlenen istihbarat raporunda işletme sermayesi açığının 9.000,00 TL'yi aştığı, aktif toplamının %59'unun banka kredileri ile karşılandığı, firmanın 2 senelik zararı ile öz sermayesinin yetersiz olduğu, borçlanma oranının oldukça yüksek olduğu, firmanın faaliyet konusunda başarısız olduğu açıklanmasına rağmen Şirkete kullandırılan kredinin 15.534,00 TL'ye yükseldiği,

şubenin buna rağmen Genel Müdürlüğe Şirketin kredisinin 25.000,00 TL'ye yükseltilmesi talebinde bulunduğunun görüldüğü, bu önerinin Genel Müdürlük Kredi Komitesini oluşturan Genel Müdür davalı ..., yönetim kurulu üyeleri İ.Ö. ile H.S. tarafından onaylandığı, firma hakkında 1996 yılı sonu geçici bilançosuna dayanılarak düzenlenen 29.01.1997 tarihli istihbarat raporunda Şirket öz sermayesinin geçmiş yıllık zararları ve aşırı borçlanma nedeniyle yetersiz olduğu, yöneticilerinin ticaret hayatında deneyimsiz oldukları, gerek bu firmanın gerek kardeşi firmalarla ortaklarının karşılıksız çeklerinin bulunduğu,

ortaklardan birisinin karşılıksız çek nedeniyle hapis cezasına mahkum edildiğinin belirtildiği buna rağmen İzmir şubesinde 25.000,00 TL olan kredi limitinin 2.300,000,00 USD'ye yükseltilmesinin istendiği, Yönetim Kurulu Kararı ile 2.300.000,00 USD kredinin onaylandığı, davalıların her birinin kredi açılması ve kullandırılması ve teminatlandırılmasında sorumluluklarını gerektiren olumsuz istihbarat raporlarına rağmen borca batık duruma düşmüş Şirketlere kredi açtıkları, limit arttırımına gittikleri olayda;

kusurları ve sorumlulukları bulunan dava dışı İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/261 Esaslı davasının davalılarının da kusurlarına dayalı haksız fiil sorumlulukları bulunduğu, banka zararının doğmasında davalıların çalışanı oldukları ... Bank ... Şube Müdürü O.B.P. ile ...

Müdürü A.Ö'nün tespit edilen olumsuz istihbarat raporlarına rağmen yeterli teminat almadan kredi açtıkları açtıkları, kredinin ödenmediği, alacak için yapılan icra takiplerinin kısmen sonuçsuz kaldığı üzere oluşan banka zararından belirlenen oranlarda kusurları nedeniyle ... olan ... Bank AŞ'nin zararından kusurları bulunanların kendi aralarında kusurları nispetinde ancak ... ... Bank ve ...

Bank'ın devredildiği davacı Kuruma karşı ise yazılı miktarda müştereken müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu banka zararına ilişkin İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda verilen kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin kararıyla onandığı, bu kararla davalıların da sorumlu olacağı zarar miktarının kesin olarak tespit edildiği, bu hâliyle tahsiline karar verilen miktar yönünden hesap hatası bulunmadığı, davacıyla davalılar arasında işçi işveren ilişkisi bulunduğu, işletilen faiz türünde hata bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. Dava konusu zararın hesaplanmasında yapılan tahsilatların anapara borcundan mahsubunun hatalı olduğunu, b. Zararın tespit yöntemi ve faiz oranının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; dava konusu zararın miktarı ve faiz noktasındadır. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR