Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/5781 K.2025/7063

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı yanında 16.04.2010 tarihinde ...'nde büro personeli olarak çalışmaya başladığını, 09.09.2022 tarihine kadar bu göreve devam ettiğini, müvekkilinin görev tanımında ve işinin niteliğinde esaslı bir değişikliğe gidildiğini ve temizlik işleri ile görevlendirildiğini, davalı işverenle müvekkilinin üyesi olduğu ...

Sendikası arasında imzalanmış olan 4. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 17. maddesi gereğince 10 yılı aşkın süredir büro personeli olarak çalışan müvekkilinin temizlik işi ile görevlendirilmesinin cezalandırma amacını içerdiğini, müvekkilinin ...

Üniversitesi Rektörlüğünde büro personeli olarak çalıştığı işine iade edilmesine, aksi kanaate ulaşılması hâlinde ise davacının görevinin, izni ve onayı olmadan temizlik işçisi olarak değiştirilmesinin esaslı değişiklik niteliğinde ve hukuka aykırı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın görevsizlik nedeniyle reddi gerektiğini, davacının müvekkili Kurum bünyesinde alt işveren işçiliği kapsamında temizlik işçisi olarak çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (696 sayılı KHK) 127. maddesine dayanılarak hazırlanan, 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (375 sayılı KHK) Geçici 23. ve 24. Maddelerinin Uygulanmasına Dair Usul ve Esaslar gereğince 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının tâbi olduğu 4. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 17. maddesi hükmünün davacıya uygulanabilirliğinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; talebin işverenin yönetim hakkı ile doğrudan ilişkili olduğu, bu talep yönünden sadece yönetim hakkının hukuka aykırı kullanıldığı yönünde tespit hükmü kurulabileceği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının görev tanımında yapılan değişikliğin esaslı değişiklik olduğu ve hukuka aykırı olduğunun tespitine, davacının büro personeli olarak çalıştığı işine iade edilmesi talebinin işverenin yönetim hakkına müdahale edilememesi sebebiyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulüne karar verilerek sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacının 696 sayılı KHK'nın 127. maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23. maddesinde yer verilen düzenleme uyarınca sadece kadroya geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebileceği,

davacının uygulanmasını istediği toplu iş sözleşmesi hükmünün, 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23. madde karşısında davacı bakımından uygulanabilirliğinin bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Müvekkilinin onayı olmaksızın esaslı değişiklik yapılamayacağını, 2. Kanunla konulan amir hükmün kanun hükmünde kararname ile ortadan kaldırılmasının mümkün olmadığını, 3. Taraflar arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinde açıkça işçilerin kendi branşlarında çalıştırılacakları, gerektiği taktirde ancak benzer işlerde görevlendirilebileceğinin belirlendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının temizlik personeli olarak görevlendirilmesine ilişkin işleminin hukuka aykırı olup olmadığı ile görev tanımının vasıflı büro personeli olarak tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR