Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6168 K.2025/8124

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin kargo taşıma işi ile uğraştığını, işi acenteler aracılığı ile yaptığını, davalının 05.10.1998-13.10.2016 tarihleri arasında müvekkili Şirketin acentesi olarak hizmet verdiğini, davalı tarafın acente olarak müşterilerden tahsilatlar gerçekleştirdiğini ve müvekkili Şirketten hak ediş aldığını, davalının müvekkili Şirkete 166.598,91 TL borçlu olmasına rağmen söz konusu ödemeyi yapmadığını iddia ederek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacı Şirket çalışanı olduğunu, bağımsız tacir olmadığını, müvekkili tarafından davacı Şirket aleyhine işçilik alacaklarının tahsili amacıyla ... 3. İş Mahkemesinin 2017/305 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, müvekkilinin davalı Şirkete herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın ilk olarak ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/512 Esas sayılı dosyası ile görüldüğü, Mahkemenin 27.03.2023 tarihli ve 2020/512 Esas, 2023/180 Karar sayılı kararı ile uyuşmazlığın çözümünde iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verildiği, Mahkemenin 27.03.2023 tarihli kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 11.03.2024 tarihli ve 2024/406 Esas, 2024/504 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verildiğinin anlaşıldığı, bu hâlde taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunduğunun sabit olduğu, davacı Şirket tarafından karşılandığı belirtilen masrafların acentelik sözleşmesinden doğmadığı, davacı Şirket tarafından dava konusu alacağın varlığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından davacı Şirket aleyhine bir kısım işçilik alacaklarının tahsili amacıyla ...

3. İş Mahkemesinin 2017/305 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda taraflar arasında işçi- işveren ilişkisinin bulunduğuna karar verilip talep konusu alacaklar değerlendirilerek 24.12.2021 tarihli ve 2017/305 Esas, 2021/853 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın davalı Şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ve 2022/994 Esas, 2022/1060 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Şirket tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2022/6751 Esas sayılı dosyası ile incelendiği ve kararın taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi olduğuna dair değerlendirme yönünden kesinleştiği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davalının tacir olarak faaliyet gösterdiğini, 2. Davalı ile müvekkili Şirket arasında acentelik sözleşmesi mevcut olduğunu, 3. Tarafların, sözleşmenin muvazaalı olduğu iddiasında bulunamayacağını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasında acentelik sözleşmesinin bulunup bulunmadığı ve buna göre davalının acente faaliyetinden dolayı davacıya borçlu olup olmadığı noktalarındadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR