Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6200 K.2025/7208

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işveren uhdesinde servis yöneticisi olarak 01.09.2008-18.11.2020 tarihleri arasında net 3.000,00 TL ücret ile çalıştığını, ücretin asgari kısmının bankadan üzerinden kalanının elden ödendiğini, yol, yemek ve barınma ücretlerinin işveren tarafından karşılandığını, davalının davacının kayınbiraderi olduğunu, eşi ile boşanma aşamasında olduklarından davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesinin haksız bir şekilde feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, davacının haftanın 7 günü 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını,

yoğunluk olduğunda gece 00.00 saatine kadar çalışma yapıldığını iddia ederek hafta tatili, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin, asgari geçim indirimi alacakları ile kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, 01.09.2008 tarihinde davalının işyerinde işe girdiğini, davacının davalının kız kardeşinin kocası olması nedeniyle işletmenin sahibi gibi muamele gördüğünü, davacının asgari ücretle çalıştığını, işyerinde pazar günleri çalışma olmadığını, bayramlarda çalışma olmadığını, fazla çalışmanın ise nadiren olduğunu ancak davacının fazla çalışmalara katılmadığını, davacının 2020 yılı Kasım ayında üst üste işe gelmediğini, bu hususta tutanak tutulduğunu, davacının bu dönemde evini de terk ettiğini, 5-6 gün sonra davacıya ulaşıldığını, davacının istifa ettiğini, işe dönmeyeceğini bildirdiğini, davacının işten çıkışının istifa olarak gösterildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının işyerini terk etmek suretiyle iş ilişkisini sonlandırdığı kabul edilmiş, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işverenin devamsızlık nedeniyle iş ilişkisini sonlandırmak suretiyle haklı fesih gerçekleştirdiği yönünde gerekçe oluşturularak davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının ücretinin hatalı tespit edildiğini, 2. Kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, 3. Çalışma sürelerine bağlı talep edilen alacaklardan yapılan indirim oranının ve bu çalışmaların hesaplandığı ücretin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş ilişkisinin ne şekilde sonlandırıldığına dair yapılacak hukuki nitelendirmeye ve hüküm altına alınan alacakların hesap unsurlarına ve yöntemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2. Somut uyuşmazlıkta davacı işçi, işverence iş sözleşmesinin haklı neden olmadan sonlandırıldığını iddia etmiş; davalı işveren ise işçinin haklı bir neden olmaksızın işyerini terk etmek suretiyle iş sözleşmesini sonlandırdığını savunmuştur. Tüm dosya kapsamı ve özellikle tanık beyanlarına göre iş sözleşmesi, davacının işyerini terk etmesi ile son bulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin bu gerekçe ile reddi yerine, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından devamsızlık nedeniyle haklı nedenle sonlandırıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi somut olayın oluş biçimine uygun olmadığından hatalı olup bozmayı gerektirmektedir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/4 hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; 1. Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,