Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6239 K.2025/7563

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde 01.02.2020-28.02.2023 tarihleri arasında aylık net 12.000,00 TL ücret ile proje müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini, işçilik alacakların ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, prim, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarını kabul etmediklerini, davacının projelerin istenilene uygun teslim edilmesi, yerinde montajlarının takibi ve teslim süreçlerinin hukuka uygun olarak yerine getirilmesi işinden sorumlu olduğunu, proje müdürü olarak sorumluluklarını gereği gibi yerine getirmediğini, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının kendi çalışma düzenini kendisinin belirlediğini, fazla çalışma yapmadığını, tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işverene ait işyerinde 01.02.2020-28.02.2023 tarihleri arasında çalıştığı, ücretinin aylık net 12.000,00 TL olduğu, tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, taraf tanık anlatımları ile davacının fazla çalışma yaptığı ve genel tatil günlerinde çalıştığının ispatlandığı, dosyada mevcut deliller, ücret bordroları, tediye makbuzları, emsal ücret araştırması,

tanık beyanları, işyeri özellikleri, davacının görevi ve kıdemi birlikte değerlendirildiğinde davacının %1,5 oranında prim aldığının anlaşıldığı, bilirkişi raporundaki hesaplamaya itibar edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda Mahkemece davacının fazla çalışma ücreti alacağı talebinin kabulüne karar verilmiş ise de davacının işyerinde proje müdürü olarak çalıştığı, davacıya talimat veren yönetici bulunduğunun iddia ve ispat edilemediği, davacıya sabit olarak yüksek miktarda ücret ödendiği, yaptığı iş ile ilgili olarak %1,5 oranında primi ödendiği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı,

tanık beyanları gözetildiğinde davacıya fazla çalışma yapması için davalı yetkilisi tarafından talimat verildiğinin ispat edilemediği, fazla çalışma ücreti alacağının reddi yerine kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, kararın bu açıdan düzeltilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Kıdem ve ihbar tazminatları ile prim alacağının hatalı hesaplandığını, 2. Müvekkili şirket tarafından davacıya tüm işçilik alacaklarının ödendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; kıdem ve ihbar tazminatı ile prim alacağının hesaplanmasına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR