Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6259 K.2025/7369

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 09.04.2025 tarihli ve 2024/15200 Esas, 2025/3241 Karar sayılı kararıyla davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine, davacı temyizi yönünden ise kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; davanın muvazaa iddiasına dayalı olduğunu, bu sebeple sadece miktar yönünden değerlendirme yapılarak temyiz taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3 hükmü gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.