Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6447 K.2025/8126

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket bünyesinde bulunan ... ünvanlı otelde 03.08.2012-21.03.2023 tarihleri arasında en son satış müdürü olarak çalıştığını, müvekkilinin haftalık yasal çalışma süresinin üzerinde çalıştığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılığı ücretin ödenmediğini, iş sözleşmesinin müvekkili tarafından yıllık ücretli izin haklarının kullandırılmaması, yıllık izin haklarının karşılığı ücretin ödenmemesi,

yaptığı fazla çalışma ücretlerinin tarafına ödenmemesi ve davalı Şirketin müvekkilin özlük hakları konusundaki Şirket politikası ve tutumunu değiştirmemesi nedenleriyle haklı nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, mazeretsiz devamsızlığı üzerine davacıya devamsızlık sebebine ilişkin belge ibraz etmesi ve işbaşı yapması gerektiğini bildirir 22.03.2023 tarihli ihtarname keşide edildiğini, davacının ödenmeyen hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; beyanlarına başvurulan tanık anlatımlarının davacının haftalık çalışma süresinin üzerinde çalıştığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığına ilişkin iddialarını desteklediği, tanık beyanlarının davacının işi ve davalı işyerinin niteliklerine uygun, samimi ve birbirleri ile uyumlu olduklarının görüldüğü,

davacının davalı işyerinde fazla çalışma yaparak çalıştığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışmasına karşın karşılığı ücretlerin davalı işveren tarafından usulünce ödenmediğinin anlaşılmasına göre davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğine ilişkin iddiasını ispatladığı, iş sözleşmesini haklı nedenle fesheden davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının bakiye yıllık ücretli izin hakkı bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355. maddesi kapsamında dosya incelendiğinde: dosyadaki yazılara, hükmün Dairece de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı, kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma iddiasına ilişkin değerlendirme ve hesaplama yapan bilirkişi raporunda, davacı imzasını havi yazılı belgelerin dikkate alınmamasının hatalı olduğunu, 2. Hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğunu, 3. Taraflarınca yapılan itirazların değerlendirilmediğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığına ilişkin iddianın ispat ve hesaplanması ile buna bağlı olarak davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip etmediği, kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktalarındadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR