Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6470 K.2025/7730

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle fesh ettiğini ancak kıdem tazminatı alacağının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı Şirkette 09.06.2008-09.04.2021 tarihleri arasında bölge satış müdürü olarak çalıştığını, 09.04.2021 tarihli fesih bildirimi ile iş sözleşmesini kendi isteği ile istifa etmek suretiyle sona erdirdiğini, işten ayrılış kodunun Sosyal Güvenlik Kurumu'na (SGK) sehven kod 4 olarak bildirildiğini, kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığını, kullanmadığı izinlerine karşılık ödeme yapıldığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 08.04.2021 tarihli SGK'ya kıdem tazminatına esas yazı talepli başvuruda bulunduğu, Kurum tarafından verilen kayıttan yaş dışında diğer şartları taşıdığının anlaşıldığı, buna istinaden ..

Noterliği'nin 09.04.2021 tarihli ve ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısını tamamladığından bahisle diğer alacaklarla birlikte 191 gün yıllık izin ücreti alacağı ve kıdem tazminatını talep ettiği, yine Kurum kayıtlarına göre işten ayrılış bildiriminde ...

(Emeklilik İçin Yaş Dışında Diğer Şartların Tamamlanması) gösterildiği, ayrıca 2021 Nisan bordrosunda 97.310,31 TL kıdem tazminatı tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla davacının sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi isteğiyle iş sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca 210 gün yıllık ücretli izne hakkının bulunduğu, 19 gününü kullandığı, bakiye 191 günlük izin hakkı olduğunun davacının beyanı ve dosya kapsamından tespit edildiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazı bilgi ve belgelere, işin yapıldığı yerin Karşıyaka'yı da kapsamasına, davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona ermesi ile hak kazandığı kıdem tazminatına karar verilmesine, davacının yıllık ücretli izin hususunda beyanı alınarak kullanılan izinler düşülerek hak kazandığı kullandırıldığı veya karşılığınının ödendiği davalı işverence ispatlanamayan bakiye yıllık izin ücret alacağına karar verilmesine,

kararın dayandığı delillere göre İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik tüm istinaf itirazları yerinde olmadığı gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davanın yetkili mahkemede açılmadığını, 2. Davacının hizmet süresinin ve kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretinin hatalı belirlendiğini, 3. Davacının kıdem tazinatı ile yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını, 4. Faiz başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davanın yetkili mahkemede açılıp açılmadığı ile davacının kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağı bulunup bulunmadığı ve faiz başlangıç tarihine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR