KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2025/6477 E., 2025/7731 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ekim 2025
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/1657 E., 2025/941 K.
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul Anadolu 12. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/658 E., 2023/320 K.
Karar Metni
534 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... 21.04.2006 tarihinde işe başladığını, 26.02.2020 tarihinde iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiğini, davacının son ücretinin net 22.000,00 TL olduğunu, çalışma süresi içerisinde fazla çalışma yaptığı hâlde karşılığının ödenmediğini yine hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının karşılıklarının da ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının davalı ... 21.04.2006 tarihinde işe başladığını, 26.02.2020 tarihinde alacakları ödenerek iş sözleşmesine son verildiğini, davalı ... bünyesinde davacı tarafın bahsettiği şekilde bir çalışma sisteminin söz konusu olmadığını, davacının 270 saate kadar olan çalışmalarının ücrete dâhil olduğunu, personelin fazla çalışma yapması hâlinde serbest zaman kullandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusla bayram ve genel tatil çalışmalarının bulunduğunu ispat ettiği gerekçeleriyle tüm dosya kapsamı ve alınan bilirkişi kök ve ek raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının bulunmadığını, sunulan puantaj kayıtlarının dikkate alınmadığını, İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığına geçiş yaptığını ve hâlen bu Kurumda çalışmakta olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını, 2. Bordrolardaki tahakkukların dikkate alınmadığı, 3. Faiz başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Somut uyuşmazlıkta; İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş olup davalı vekili tarafından da yasal süresi içerisinde sunduğu istinafa cevap dilekçesinde, cevap yolu ile istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesine rağmen, davalının katılma yoluyla istinaf başvurusu hakkında bir değerlendirme yapılmamış ve herhangi bir karar verilmemiştir.
Dosya içeriğine göre davalının katılma yoluyla istinaf başvurusu yönünden istinaf harçlarını yatırmadığı görülmekle; harcın tamamlanması için usulüne uygun muhtıra çıkarılması ve oluşacak sonuca göre harcın yatırılmaması hâlinde istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi, yatırılması hâlinde ise istinaf sebepleri esastan incelenerek bir karar verilmesi gerekir.
Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusu yönünden inceleme yapılmadan Dairemizce temyiz incelemesi yapılamayacağı değerlendirilmekle; davalı vekilinin istinaf başvurusu incelenerek bir karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2025/6477, K. 2025/7731, 13 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama