Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6657 K.2025/8175

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 02.12.2010-02.01.2019 tarihleri arasında aylık 11.122,67 TL aylık ücret karşılığı davalı Şirkette kalıp bakım sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 02.01.2019 tarihinde işlerinin azalacağının öngörüldüğü, talep daralması yaşandığı,

bu sebeple istihdamın azalması gerektiği gerekçesi ile sona erdirildiğini, davalı işyerinde çalışma saatlerinin haftada 5 gün 08.00-17.30 saatleri arasında olmasına rağmen, fazla çalışma saatleri dışında da hafta sonu, dinî ve millî bayramlarda da çalıştığını, davalı fabrikada sendikal örgütlenmenin mevcut olduğunu, toplu iş sözleşmesine göre fazla çalışma ücretlerinin normal fazla çalışma ücretlerinden fazla olduğunu, her ne kadar davacının sendika üyesi olmasa da bu toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanması gerektiğini, çünkü kendisinin sendikalı işçiler ile aynı işkolunda ve aynı konuda çalıştığını iddia ederek fazla çalışma,

hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin işletmesel nedenlere dayalı olarak geçerli sebeple sona erdirildiğini, feshin usulüne uygun olarak yapıldığını, davacının yıllık 16 aylık ücret ile çalıştığını, ücretine ek olarak yapılan ikramiye ödemelerinin davaya 16 ücret ödeme yapılmasını sağlamaya yönelik olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere davacının ücretinin konumu ve sarf edeceği emeği gözetilerek belirlendiğini, davacının kayıtlarda görünenden daha fazla çalışmasının olduğu iddiasının kayıtların aksini eşdeğer belgeler ile ispatlaması gerektiğini,

davacının ücretine yıllık 270 saatlik çalışmasının dâhil olduğunu, davacının sendika üyesi olmamasına rağmen toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olmadığını, davacının kalıp bakım sorumlusu olarak beyaz yakalı olduğunu, e-posta yazışmalarının geç saatlere kadar çalışıldığının ispatı olamayacağını, ulusal bayram ve tatil günleri ile hafta sonu çalışmasının bulunmadığını, gece vardiyası zammının toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışanlara ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işveren tarafından dosyaya sunulan yazılı kayıtlara göre 29.01.2018-12.08.2018 tarih aralığında fazla çalışma yaptığını işyeri kayıtlarıyla, bu tarih aralığı dışında ise tanık beyanlarıyla fazla çalışma yaptığını ispatladığı, 29.01.2018-12.08.2018 tarih aralığı dışındaki kayıtlar düzenli olmadığından itibar edilmediği,

davacı çalıştığı dönemde zamanaşımı süresi içinde haftalık değişik saatlerle fazla çalışma yapıp, ulusal bayram ve genel tatil günlerinin bir kısmında ve hafta tatillerinin bir kısmında çalıştığı, davacı tarafından ispatlanan fazla çalışmaların ücretlerinin tam ve eksiksiz olarak ödendiği olgusu kendisine düşen davalının bu fazla çalışmaların karşılığını tam ve eksiksiz ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporunun, dosyadaki tüm kayıt ve belgeler değerlendirilerek usul ve yasaya uygun, denetime elverişli olacak şekilde düzenlenip raporda doğru hesaplama yapıldığı,

öte yandan somut uyuşmazlıkta Mahkemece bilirkişi tarafından hesaplanan fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından %20 oranında indirim yapılması suretiyle hüküm kurulmuş ise de kararın bu yönden dosya içeriğine uygun düşmediği,

tüm dosya kapsamı, tanık beyanlarının içeriği, yapılan işin niteliği gözetildiğinde hesaplanan fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından tanık beyanlarına göre hesaplanan dönem yönünden %30 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına yeniden hüküm kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde: 1. Davacının kendi fazla çalışmasını belirlediğini, ücreti emsallerinin üzerinde belirlendiğinden fazla çalışma ücretinin bulunmadığını, 2. Görgüye dayalı olmayan tanık beyanının hesaplamaya esas alınmasının hatalı olduğunu, 3. Fazla çalışma yaptığını kabul anlamına gelmemek üzere yıllık 270 saat fazla çalışma süresinin ücrete dâhil olduğu kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiğini, 3. Davacının hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının olmadığını, 4. İndirimin %60 olması gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR