Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6715 K.2025/8208

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Boru Hatları ile ... AŞ'de (...) 05.04.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, ...'da çalışırken 26.12.2017 tarihinde iç denetçi olarak geçici görevlendirme ile ...'da çalışmaya başladığını, bu göreve 01.12.2020 tarihinde asaleten atanmasının yapıldığını, davacının geçici görevde olduğu sürede ücret ve haklarının eksik ödendiği gerekçesiyle iş sözleşmesini haklı nedenle sona erdirdiğini ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve seyahat ödeneği alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kapsam dışı personel olarak çalıştığını, davacının seyahat ödeneği alacak iddiasını 27.02.2023 tarihine kadar gündeme getirmediğini, bu hususta talebinin olmadığını, fesih gerekçesinin gerçeği yansıtmadığını, ihbar tazminatı ödememek maksadıyla bu yola başvurduğunu, dürüstlük ilkesine aykırı davrandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ...

İç Denetim Yönergesi'nin 22/3 hükmüne göre iç denetçilerin yolluk işlemlerinin ... dâhili mevzuatına tâbi olduğu, davacının...'da bulunan işyerinde baş mühendis olarak çalışmaktayken 26.12.2017 tarihli ve 1119 sayılı Olur yazısıyla İç Denetim Daire Başkanlığı emrinde iç denetçi olarak geçici görevlendirildiği ve ...'da çalışmaya başladığı, söz konusu göreve 01.12.2020 tarihli ve 0758 sayılı Olur yazısı ile asaleten atandığı, il düzeyinde teftiş, denetim veya inceleme yetkisini haiz bulunduğu, davacının seyahat ödeneği almaya hak kazandığı, davalının bu alacağı ödediğini ispatlayamadığı,

buna göre davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin kabulü gerektiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas ek rapordaki hesaplamanın dosya kapsamına uygun olduğu ve ödenmemiş seyahat ödeneği bulunan davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, dolayısı ile kıdem tazminatına da hak kazandığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının kapsam dışı personel olarak çalıştığını, davacının seyahat ödeneği alacak iddiasını 27.02.2023 tarihine kadar gündeme getirmediğini, bu hususta talebinin olmadığını, fesih gerekçesinin gerçeği yansıtmadığını, ihbar tazminatı ödememek maksadıyla bu yola başvurduğunu, dürüstlük ilkesine aykırı davrandığını,

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların hatalı olduğunu,

3. İlgili mevzuat gereği ...'taki iç denetçiler ve müfettişlerin saha teşkilatında, ikamet edilen alanın dışında teftiş veya denetim görevini icra etmeleri hâlinde gündelik alabildiğini, bu şekilde görevli bulunan personele mevzuatın öngördüğü en yüksek gündelik tutarının ödendiğini, ancak davacının seyahat gündeliği talebinin ikamet ettiği ...'da vekâleten ifa ettiği görevine ilişkin olduğundan bu alacağa hak kazanmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının seyahat ödeneğine hak kazanıp kazanmadığı, buna bağlı olarak da kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı ve seyahat ödeneğinin hesaplanmasına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; davacının, ...'da çalışırken 26.12.2017 tarihinde ... İç Denetim Daire Başkanlığı emrinde geçici olarak ...'da görevlendirildiği, 01.12.2020 tarihinde de bu göreve asaleten atandığı anlaşılmaktadır.

... Yolluk Yönergesi'nin 7/4-(e) hükmü şöyledir:

"Vekâleten atanan personele eşya taşıma gideri ödenmesi hâlinde ise ödemenin yapıldığı tarihten itibaren ilgili personele seyahat yevmiyesi ile konaklama gideri ödenmez."

Somut olayda, davacıya asaleten atanana kadar davalı tarafça eşya taşıma gideri ödenip ödenmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Yönerge'nin 8/1-(f) hükmü ise şöyledir:

"Yurtiçinde bir takvim yılında aynı yerde, aynı iş için ve aynı şahsa 180 günden fazla yolluk verilemez. İlk 90 gün için tam, takip eden 90... /3 oranında gündelik ödenir. Geçici görevin aralıklarla devam etmesi madde hükmünün uygulanmasını engellemez. Ancak, görev merkezi dışında teftiş çalışmalarıyla görevlendirilenler ile arazi-etüd-kamulaştırma işleri ve yatırım projelerinde bilfiil çalışan personele bu bentte belirtilen sınırlamalar uygulanmaz. Personelin gündeliği tam olarak ödenir."

Dosyadaki belgelerden davacının baş mühendis iken geçici görevle iç denetçi olarak atandığı sabit olup davacının seyahat ödeneği hesaplanırken bu hüküm kapsamında değerlendirip değerlendirmeyeceğine ilişkin inceleme ve araştırma yapılmadan karar verilmesi hatalı olmuştur. Ayrıca, davacının yaptığı işin görev ve sorumluluklarının, teftiş çalışmaları kapsamında olup olmadığı da anlaşılamamaktadır.

Belirtilen sebeplerle; öncelikle davacıya asaleten atanana kadar davalı tarafça eşya taşıma gideri ödenip ödenmediğinin tespit edilmesi, iç denetçi olarak geçici görevle arandığı dönemde Yönerge'nin 8/1-(f) hükmü kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve yaptığı işin görev ve sorumluluklarının, teftiş çalışmaları kapsamında olup olmadığının belirlenerek sonuca gidilmesi gerekir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

VI. KARAR