Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6818 K.2025/9964

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen dosya davalısı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.12.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili 17.07.2016 tarihli asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 05.03.2010 tarihinde çalışmaya başladığını, son görevinin Klimanjaro/Tanzanya Müdürlüğü olduğunu, davalı Şirket tarafından kargo başkanlığına uzman olarak atanması üzerine söz konusu görevlendirmenin müvekkili tarafından kabul edilmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin 14.07.2015 tarihli fesih bildirimi ile sona erdirildiğini, taraflarınca açılan işe iade davasında davanın kabulüne karar verildiğini, ihbar tazminatının yurt dışındaki gerçek giydirilmiş ücreti üzerinden ödenmediğini, zira davacının çıplak brüt ücretinin 8.464,00 USD olduğunu,

ayrıca yılda 4 kez verilen ikramiye, aylık ev kirası ve araç kiralama bedeli, aylık ödenen özel sağlık sigortası, yıllık harcırah, Yönetim Kurulu kararı gereği verilen yıllık jestiyon veya temettü ödemelerinin de davacının giydirilmiş brüt ücretinin tespitinde dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek eksik ödenen ihbar tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili 03.07.2019 tarihli birleşen davaya ilişkin dilekçesinde; taraflarınca açılan işe iade davasında davanın kabulüne karar verildiğini, süresi içerisinde yapılan işe iade başvurusuna rağmen davalı tarafça işe başlatılmayarak bir kısım ödemeler yapılmış ise de boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar ile iş güvencesi tazminatı alacakları belirlenirken yurt dışındaki gerçek giydirilmiş ücret miktarının esas alınması gerektiğini, zira davacının çıplak brüt ücretinin 8.464,00 USD olduğunu, ayrıca yılda 4 kez verilen ikramiye, aylık ev kirası ve araç kiralama bedeli, aylık ödenen özel sağlık sigortası, yıllık harcırah,

Yönetim Kurulu kararı gereği verilen yıllık jestiyon veya temettü ödemelerinin de davacının giydirilmiş brüt ücretinin tespitinde dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek eksik ödenen boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar ile iş güvencesi tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili asıl davaya ilişkin cevap dilekçesinde; dava dilekçesinin usulüne uygun olmadığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, davacının ihbar tazminatının eksiksiz ödendiğini, davacının ücretinin iş tazminatı ve makam tazminatından oluştuğunu, geçici görevli olarak yurt dışında kaldığı süre için kendisine bulunduğu ülkenin yaşam standartları, hayat pahalılığı gibi hususlar dikkate alınarak yapılan ödemelerin geçici nitelikte olması sebebiyle dikkate alınmaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı vekili birleşen davaya ilişkin cevap dilekçesinde; davacının işe iade davası sonrasında işe başlatılmaması sebebiyle iş güvencesi tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının eksiksiz şekilde ödendiğini, geçici görevli olarak yurt dışında kaldığı süre için kendisine bulunduğu ülkenin yaşam standartları, hayat pahalılığı gibi hususlar dikkate alınarak yapılan ödemelerin geçici nitelikte olması sebebiyle hesaplamalara esas alınamayacağını, davacının ücretinin iş tazminatı ve makam tazminatından oluştuğunu, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre davacının işe başlatmama tarihindeki ücreti belirlenerek ödemelerin eksiksiz şekilde yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işveren nezdinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile 26.11.2012-14.07.2015 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilmesi üzerine açılan işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda kesinleşen Bakırköy 9. İş Mahkemesinin 2015/407 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararı ile işveren feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verildiği,

davalı işverenin davacıyı işe başlatmayarak tazminat ödemesi yaptığı, hükme esas alınan 28.12.2021 havale tarihli bilirkişi ek raporunun 1. seçeneğindeki hesaplamalara göre davacının ihbar tazminatı ile iş güvencesi tazminatı alacaklarının eksik ödendiği, davacının boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar alacağının ise bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen dosya davalısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının son çalıştığı yerin Tanzanya olduğu, davalı tarafça bu görevin geçici görev olduğu belirtilmiş ise de davacının çalıştığı süre, yaptığı işin niteliği göz önüne alındığında çalışmasının geçici görev şeklinde kabul edilemeyeceği, bu kapsamda davacıya yurt dışında ödenen ücretin esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı;

ayrıca davalı tanığınca yurt dışında bulunan müdürlerin ev kiralarının, araç kiralama bedellerinin Şirket tarafından karşılandığının belirtildiği, buna göre esas alınan giydirilmiş brüt ücretin tespitinde hata bulunmadığı, davalı vekilince emsal olarak gösterilen karardaki işçinin yurt içinde çalışması bulunması sebebiyle davacı emsali olmadığı, fark ihbar tazminatının hesabında kademeli vergi oranının uygulanmasının yerinde olduğu,

davacının işe iade konusunda davalı tarafa gönderdiği ihtarda işe iade dışında boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar ile iş güvencesi tazminatlarını da talep ederek davalıyı temerrüde düşürdüğü dikkate alındığında iş güvencesi tazminatının faiz başlangıcında hata bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen dosya davalısı temyiz dilekçesinde;

1. Fark ihbar tazminatı ve fark iş güvencesi tazminatı hesabında davacının yurt içi ücreti olan 17.868,00 TL'nin esas alınması gerektiğini, işyerinde yürürlükte bulunan 24. Dönem Toplu İş Sözleşmesi ile ... Kaynakları Prosedürü hükümleri dikkate alındığında davacının yurt dışında geçici görevlendirme karşılığı aldığı 8.484,00 USD' nin dikkate alınmasının hatalı olduğunu,

2. Davacıya geçici görev süresince ödenmiş ev kirası ve yol yardımı eklerinin de hesaplamalarda dikkate alınmaması gerektiğini,

3. Davacıya yapılan ödemeler eksiksiz olduğundan davanın reddi gerektiğini,

4. İş güvencesi tazminatı fark alacağına dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının dava konusu alacaklara ilişkin çıplak ücreti ile giydirilmiş ücretinin doğru belirlenip belirlenmediği ile iş güvencesi tazminatı farkı alacağına yürütülen faizin başlangıç tarihine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleşen dosya davalısı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR