Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6833 K.2025/7551

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı Hastanede aşçı olarak çalıştığını iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini, fazla çalışma yaparak çalıştığını, 20 gün kullanamadığı yıllık ücretli izin hakkının bulunduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iş sözleşmesi emeklilik nedeniyle sona erdirildiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, taleple bağlı kalınarak 20 gün yıllık ücretli izin için hesaplama yapıldığı, fazla çalışmasının tanık beyanıyla ispat edildiği gerekçesiyle %30 indirimle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. İhale makamı olduklarından davacının alacaklarından çalıştığı Şirketlerin sorumlu olduğunu, kadroya geçiş öncesinde davacıyla yapılan iş sözleşmesi bulunmadığını, 2. Belirsiz alacak davası açılamayacağını, 3. Alacakların zamanaşımına uğradığını, faiz başlangıç ve türünün hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; dava şartı, talep konusu kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma alacağı alacaklarının ispat ve hesaplanması ile bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı ve hükmedilen faiz noktalarındadır.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/12 ve 14/13 hükümleri şöyledir:

"Bu maddede belirtilen kıdem tazminatı ile ilgili 30 günlük süre hizmet akidleri veya toplu iş sözleşmeleri ile işçi lehine değiştirilebilir.

Ancak, toplu sözleşmelerle ve hizmet akitleriyle belirlenen kıdem tazminatlarının yıllık miktarı, Devlet Memurları Kanununa tabi en yüksek Devlet memuruna 5434 sayılı... Kanunu hükümlerine göre bir hizmet yılı için ödenecek azami emeklilik ikramiyesini geçemez."

Somut uyuşmazlıkta; davacının emeklilik nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiği 27.06.2022 tarihinde 10.848.59 TL olan kıdem tazminatı tavanı gözetilmeksizin 12.476.18 TL (davacının ıslah dilekçesinde 12.022.42 TL) giydirilmiş ücretten hesaplama yapılması mutlak emredici hüküm olan kıdem tazminatı tavanını aştığından hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR