Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6867 K.2025/8150

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 15.11.2011-28.04.2023 tarihleri arasında gümrük müşaviri olarak çalıştığını, ücretinin bankadan ödendiğini, müvekkilinin haftanın altı günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, haftanın en az üç günü en az üç saat fazla çalışma yaptığını, 2020 yılı Kasım- Mayıs ayları arası dönemde haftanın yedi günü 08.00-23.00 saatleri arasında, tescil aldığı beyannameler ile sınırlı olmak üzere 2019 yılı Ekim ayı ile 2023 yılı Nisan ayı arasındaki dönemde 386 saat fazla çalışma yaptığını, bu durumun kayıtlarla sabit olduğunu,

çalışmalara ek olarak tescil dışı ofis içi yapılan çalışmaların da göz önünde bulundurulması neticesinde müvekkilinin haftanın en az üç günü üçer saat olmak üzere haftalık dokuz saat fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığını, fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, tam zamanlı çalışmasına rağmen kısa çalışma gösterilerek sigorta primlerinin eksik ödendiğini, iş sözleşmesinin bu nedenlerle müvekkili davacı tarafından haklı nedene dayalı olarak feshedildiğini, iki aya ilişkin ücretinin zam yapılmadan eksik olarak ödendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma,

ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesini haklı bir nedene dayanmadan feshettiğini, iddia olunan hususların gerçeği yansıtmadığını, hiçbir haklı neden olmaksızın iş sözleşmesini fesheden davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, ücretinin bordrolarda gösterilen tutar kadar olduğunu ve tüm ücretlerinin kendisine banka kanalıyla eksiksiz olarak ödendiğini, davacının haftalık çalışma süresinin kırk beş saati aşmadığını ve fazla çalışma yapmadığını ve tatil günlerinde çalışmadığını, fazla çalışma yapması hâlinde ise karşılığının kendisine ödendiğini,

bu nedenle davacının müvekkili nezdinde fazla çalışma ücret alacağı ve genel tatil ücret alacağının bulunmadığını, salgın döneminde tam zamanlı çalışmasına rağmen kısa çalışmada gösterildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında davacı işçinin iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 24/II-(a) ve (e) hükümleri uyarınca fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiği ve kıdem tazminatı alacağına hak kazandığı, davacının emsallere yapılan son zamlı ücretten yararlanması gerektiği, dosyaya davacı tarafından sunulmuş olan deliller, davacı iddiaları ve dinlenen tanık anlatımları bilirkişi raporu ve gettap kayıtları dikkate alındığında;

davacının fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı, hak ettiği ücretlerin davalı işveren tarafından ödenmediği, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları belirsiz alacak davası yoluyla talep edilmekle zamanaşımına uğrayan alacak miktarı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davasını belirsiz alacak davası olarak açtığı, davanın türüne göre tüm talep için dava tarihinde zamanaşımının kesildiği, bu nedenlerle zamanaşımına uğrayan alacak olmadığı, davacıya ait 17.03.2020-28.04.2023 tarihleri arasına ilişkin getapp kayıtlarının bulunduğu, bu kayıtlara göre fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hesaplandığı,

kayıt olmayan dönemde tanık beyanları ile sonuca gidilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, tanık beyanına ve tanığın çalışma süresine göre göre davacının haftalık kırk beş saati aşan çalışmalarının ispat edildiği, davalı tarafça bu çalışmaların karşılığının ödendiğinin yöntemince ispatlanamadığı anlaşılmakla bu yöndeki istinaf isteminin reddi gerektiği; ancak hesaplamaya elverişli net beyanlar olmadığından ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının tanıkla ispat edilmek istenen dönem için reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu,

4857 sayılı Kanun gereğince işçinin ücretinin kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilip ödenmemesinin işçiye iş sözleşmesini haklı nedenle feshetme imkânı verdiği, davacının hüküm altına alınan ve işverence karşılığı ödenmeyen alacaklarının bulunduğu anlaşılmakla feshin davacı yönünden haklı nedene dayandığı ve kıdem tazminatı alacağının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

ne var ki davalı işverenin işçinin kıdemi, yaptığı iş ve performansını gözeterek hangi işçiye ne oranda zam yapacağı konusu yönetim hakkı kapsamında ve takdir yetkisi içinde olup iki işçiye yapılan zam oranının davacı işçiye de uygulanması gerektiği şeklindeki tespitin yerinde olmadığı, davalının bu yöndeki istinaf isteminin yerinde olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın feshettiğinden kıdem tazminatı alacağına hak kazanamayacağını, başka bir işyerinde çalışmak gayesiyle işten ayrılan işçinin haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiğinden söz edilemeyeceğini,

2. Müvekkili Şirkette kural olarak fazla çalışma yapılmadığını, istisnai olarak yapılması hâlinde ise işçilerin hak ettikleri alacaklar banka kanalıyla ödendiğini, davacının çalışma süresince ücretlerini ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tahsil ettiğini, fazla çalışma hesabında tanık beyanlarına itibar edilmiş ise de müvekkili nezdinde farklı departmanlarda çalışan davacının, ofis nezdinde çalıştığı süre zarfında fazla çalışma yaptığı kabulünün mümkün olmadığını, davacı tanık anlatımlarının duyuma dayalı olduğunu,

3. Müvekkili Şirket nezdinde kural olarak ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, istisnai olarak çalışma yapılması hâlinde ise hak edilen alacakların banka kanalıyla ödendiğini, salt tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplama yapılmasının kabul edilemez olduğunu, yazılı delillere dayanılarak hesaplama yapılan dönemde ise kayıtların hatalı değerlendirildiği ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedilip feshedilmediği ve buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispat ve hesaplanması hususlarındadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR