Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7062 K.2025/9732

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılara ait işyerinde 16.04.2016-30.04.2019 tarihleri arasında özel güvenlik görevlisi olarak kesintisiz çalıştığını, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunu, iş sözleşmesini haksız olarak feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Şirketin sigortalısı olarak güvenlik hizmeti verdiği diğer davalı Şirkette 16.04.2016 tarihinde bekçi olarak çalışmaya başlayıp sonrasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, yaptığı tüm çalışmaların karşılığının kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... İnşaat ve Tic AŞ vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Şirketin işçisi olmadığını, husumet itirazları bulunduğunu, diğer davalı ile aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmayıp hizmet alımı olduğunu, dava konusu talepler bakımından zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının aralarında asıl işveren ve alt işveren ilişkisi bulunan davalılar nezdinde çalıştığı, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin davalılar tarafından ispatlanmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının yaptığı iş, kıdemi, tanık beyanları ve emsal ücret araştırmasına göre davacının ücretinin net 2.400,00 TL olduğunun kabul edildiği, dinlenen tanıkların beyanları ile davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatlandığı,

davalı asıl işverenin zamanaşımı def'inden alt işverenin faydalanamayacağı, Yargıtay yerleşik uygulaması gereği hesaplanan alacaklardan önce indirim yapılıp sonra ödendiği tespit edilen miktarların mahsup edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği, feshin haklı nedene dayanmadığı, kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesinin yerinde olduğu, davacının çalışma süresi, ücret miktarı ve fesih koşulları yönünden yapılan hukuki nitelendirmelerin usul ve yasaya uygun olduğu, yapılan hesaplamaların yerinde olduğu gerekçesiyle davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun miktardan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... İnşaat ve Tic AŞ vekili temyiz dilekçesinde; a. Davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, b. Davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, c. Davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, d. Hesaplanan alacaklardan yapılan indirimin az olduğunu ileri sürmüştür. 2. Davalı ... Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde; a. Ücret tespitinin hatalı olduğunu, b. Davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, c. Davacı tarafın müvekkil Şirket nezdinde hiçbir alacağı bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalıların sorumluluğunun bulunup bulunmadığı ile aylık ücret miktarı ve indirim oranına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR