Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7183 K.2025/9386

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının Kuveyt'te bulunan şantiyesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışmasına devam ettiğini, karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günleri ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işvereninin ... İnşaat ... Şirketi olduğunu, kendi çalışanları olmadığını, müvekkili Şirketin talep konusu alacaklardan sorumlu tutulamayacağını, müvekkili Şirket nezdinde davacının iade olunabileceği havalimanı projesi ya da benzer nitelikte kalıp işlerinin yapıldığı bir projenin bulunmadığını, uyuşmazlığa Kuveyt hukukunun uygulanması gerektiğini ve davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlığa Kuveyt iş hukukunun uygulanması gerektiği, Kuveyt İş Kanunu hükümleri dikkate alınarak hazırlanan 19.12.2023 tarihli bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalının Kuveyt'te bulunan şantiyesinde 15.06.2021 - 26.06.2022 tarihleri arası 1 yıl 12 gün süresince elektrik ustası olarak çalıştığı, uyuşmazlığa mutad işyeri olması ve taraflarca imzalanan sözleşme gereğince Kuveyt hukukunun uygulandığı, davacının iş sözleşmesinin "Termination Notice" yazısı ile feshedildiğinden ihbar tazminatına hak kazanılmadığı,

işveren tarafından kıdem tazminatının ödendiği ve yapılan mahsup işlemi sonrası bakiye kıdem tazminatının bulunmadığı, dosyaya sunulan "Payroll" belgesi ve banka kayıtlarının birbiriyle uyumlu olduğu ve davacıya fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günleri ücretinin ödendiğinin anlaşıldığı,

İlk Derece Mahkemesince hatalı değerlendirme ile tanık beyanları uyarınca hesaplanan fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hükmedilmesinin yerinde olmadığının anlaşılmasına göre işbu alacak kalemlerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Somut uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanması gerektiğini, 2. Kuveyt İş Kanunu'nda zamanaşımı gibi bir süre olmadığını, maddelerin hatalı uygulandığını, 3. Müvekkilinin imzasını ihtiva etmeyen "Payroll" belgelerine itibar edilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, dava konusu alacakların ispatı ve hesabına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde davacının haftanın 7 günü 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığı, çalışmanın 23.00'e kadar uzadığı, hafta tatili kullanmadığı, ulusal bayram ve genel tatillerde de çalışmasına devam ettiği iddia edilmiş, iddianın ispatı hususunda tanık deliline dayanılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda.

Kuveyt İş Kanunu'nun 64. maddesine göre haftalık çalışma süresinin 48 saat, günlük çalışma süresinin 8 saat, Ramazan ayında çalışma süresinin haftalık 36 saat olarak belirlendiği, ara dinlenme süresinin 65. maddede günde en az bir saat olarak belirtildiği, 66/1 hükmünde ise fazla çalışma ücretinin ücretin %25 artırımlı hâliyle ödeneceğinin düzenlendiği, davalı tarafından dosyaya sunulan "Payroll" başlıklı belgelerde fazla çalışma süre ve tahakkuklarının bulunduğu, "Payroll" başlıklı belgeye itibar edilmesinin kabulü hâlinde davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığı,

aksi takdirde beyanına başvurulan davacı tanığının yurda giriş çıkış kayıtları uyarınca davacı ile birlikte çalıştığı dönemde davacının haftanın 7 günü 07.00-19.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile günde 10,5 saat, haftada toplam 73,5 saat çalıştığı, hafta tatili talebi gözetilerek davacının haftada 17,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek ve diğer dönemde ise "Payroll" başlıklı belgede görülen sürelerde fazla çalışma yaptığının kabulü ve bordro tahakkukları mahsup edilmek suretiyle iki tercihli olarak davacının fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır.

Hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları da aynı değerlendirme ile seçenekli olarak hesaplanmıştır. İlk Derece Mahkemesince davacı tanık beyanına itibar edilmiş ve tanığın davacı ile birlikte çalıştığı süre dikkate alınarak bilirkişi raporunun 2. seçeneği esas hükme alınmak suretiyle fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, dosyaya sunulan "Payroll" başlıklı belge ve banka kayıtlarının birbiriyle uyumlu olduğu ve davacıya fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödendiğinin anlaşıldığı, buna göre ilgili taleplerin reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; dosyaya davalı tarafından sunulan "Payroll" başlıklı belge incelendiğinde; belgenin imzasız olduğu, belgede her ay davacıya ödenen ücret tutarı ile "Fazla mesai tutarı", "Hafta tatili mesai tutarı" ve "Bayram tatili tutarı" başlığı altında ayrı ayrı tahakkukların bulunduğu görülmektedir. Ayrıca işverence ödemelerin banka aracılığıyla yapıldığı anlaşılmaktadır.

Sözü edilen belge işçi tarafından imzalanmış olmadığından fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti tahakkuklarının banka kayıtları ile karşılaştırılması gerekmektedir.

Tahakkuk ettirilen tutarların bankadan ödendiğinin tespit edilmesi hâlinde, davacı tanık beyanları doğrultusunda her ay için hesaplanan alacak miktarından, yine her ay için uygun oranda indirim yapıldıktan sonra hesaplanan ay için "Payroll" belgesinde bulunan tahakkuklar indirim yapılarak bulunan tutardan fazla ise o ay için ilgili alacak miktarı hesaplamadan dışlanmalı; uygun oranda indirim yapıldıktan sonra hesaplanan tutardan daha az ise o ay için tahakkuk edilen miktar mahsup edilerek sonuca gidilmelidir.

Bu yönler gözetilmeden yazılı gerekçe ile fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR