Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7189 K.2025/8508

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 09.08.2011-13.11.2017 tarihleri arasında çalışmakta iken iş sözleşmesinin haksız feshi üzerine açtığı işe iade davasında feshin geçersizliğiyle işe iadesine karar verildiğini, kesinleşen karar üzerine 16.03.2021 tarihli işe başlatılma talebine istinaden 19.04.2021 tarihinde işbaşı yapmak üzere işe davet edilerek bir kısım belgeleri getirmesinin istendiğini, söz konusu belgeleri tamamlayıp işyerine gittiğinde işyerine alınmayarak feshin kesinleştiğini, ihtarnameye rağmen müvekkiline hiçbir ödeme yapılmadığını,

17.30-08.30 saatleri arasında fazla çalışma yapmak suretiyle çalışan müvekkilinin 2011 yılına ait fazla çalışma ücreti bulunduğunu, normalde yol ücreti verilmesine rağmen nöbet tutulduğunda ve fazla çalışma yapıldığında yol ücreti verilmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yol ücreti, 4 aylık boşta geçen süre ücreti ve 5 aylık işe başlatmama tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işe iadeye ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı akabinde 16.03.2021 tarihli işe başlama talebi üzerine 13.04.2021 tarihli işe davet ihtarı ile talebinin kabul edildiğini, gönderilen işe davet ihtarı gereği 19.04.2021 tarihinde gelmediğini, işe başlatılmadığı şeklindeki iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının o gün müvekkili Şirkete işe başlamak niyeti ve amacı ile gelmediğini ve feshin geçerli hâle geldiğini, iş sözleşmesi haklı ve geçerli nedenle feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı hakkı olmadığını, boşta geçen süre ve işe başlatmama tazminatı hakkı da olmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydı ile fazla çalışma ve yol parası iddiasının 2011 yılına ait olup zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yasal on günlük süresi içinde olmak üzere 13.04.2021 tarihinde davalıya işe iade başvurusunda bulunduğu, davalının 19.04.2021 tarihinde işe başlayabileceğine dair cevabı ihtarı yaptığının görüldüğü,

davacı gerek dinlettiği tanık beyanları ile gerekse de dosyaya ibraz ettiği video kaydı ile 19.04.2021 tarihinde sabah işyerine başvurusunu yaptığını, aynı gün kendisine verilen evrakı temin etmek üzere işyerinden ayrıldığını ve öğleden sonra yeniden işyerinde olduğunu, 19.04.2021 tarihinde işe başlatılmadığını, ertesi gün olan 20.04.2021 tarihinde yeniden işyerine gitmesine rağmen işyerine alınmadığını, güvenlikte bekletildiğini ispat ettiğinden davalının işe başlatma hususunda samimi olmadığı görülerek 02.09.2022 havale tarihli bilirkişi raporunun alacaklar yönünden gerekçeli,

dosyadaki bilgilere uygun mahkemede kanaat oluşması ve hüküm kurulması için yeterli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işverence davacının işe başlatılmaması sebebiyle davaya konu alacaklara davacının hak kazandığı, hizmet süresine 4 aylık boşta geçen sürenin de eklenerek toplam hizmet süresine göre hesaplamaların yapıldığı, davacının işverence işe başlatılmadığı tarihten sonra başka bir işyerinde çalışmaya başlamasının sonuca etkisinin bulunmadığı, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli nedenle feshedildiğini, 2. İşyerine işe başlamak niyetiyle gelmediğinden boşta geçen süre ve işe başlatmama tazminatı hakkının bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının kesinleşen işe iade davası üzerine yaptığı işe iade talebinin samimi olup olmadığı hususuna ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR