Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7234 K.2025/7161

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Cumhuriyetinde davalılara ait ...direklerinin yapımı ve montajı işinde operatör olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın işveren tarafından feshedildiğini, arabuluculuk sürecinde anlaşma sağlanamadığını ileri sürerek ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının yaptığı işin niteliği itibarıyla belirli süreli bir iş olduğunu, iş sözleşmesine göre yapılan fazla çalışmaların aylık ücrete dâhil olduğunu, davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli kararı ile; davacının davalılar ait yurt dışında bulunan işyerinde 15.04.2021-02.04.2022 tarihleri arasında çalıştığı, davacının iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu ve herhangi bir sebep bildirilmeksizin iş sözleşmesine davalılar tarafından son verildiği, davacının ihbar tazminatı talebinin kabulü gerektiği, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından bilirkişi raporunun tanık beyanlarında izah edilen çalışma programına uygun olduğu, hesaplanan alacaklardan %30 oranında indirim yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 16.07.2024 tarihli kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 16.07.2024 tarihli kararının süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; davacının ayda iki hafta tatili gününde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili ücreti alacağının hesaplanması, fazla çalışma ücreti alacağının da bu kabule göre ve mükerrer tahsile sebebiyet vermeyecek şekilde yeniden belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin işyerinde hiç hafta tatili kullanmadan çalıştığını ileri sürmüştür. 2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; a. Davacının birim ücretinin hatalı tespit edildiğini, b. Davacının ihbar tazminatına hak kazanmadığını, c. Davacının ödenmemiş alacağı bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hesaplanmasına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR