Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7321 K.2025/7219

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 5953 sayılı ...

Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun (5953 sayılı Kanun) kapsamında çalıştığını, 19.11.2013 tarihinde iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ödemesinde gerçek ücretin değil bordroda tahakkuk ettirilen ücret düzeyi esas alındığından fark alacakları için davalıya ihtarname keşide edildiğini, buna rağmen davalının bir ödemede bulunmadığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma yaptığını ancak karşılığı ücreti alamadığını ileri sürerek fark ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı, ikramiye,

fazla çalışma ücreti ve günlük %5 fazlalılığı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve günlük %5 fazlalığının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacıya iş sözleşmesinin fesih tarihinde ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının eksiksiz ödendiğini, davacının bu ödemeyi ihtirazı kayıt koymadan kabul ettiğini, davacının ücret iddiasının gerçek duruma uygun olmadığını, bordrolardaki ücretin esas alınması gerektiğini, işverenliğin kâr edememesi karşısında 5953 sayılı Kanun’un 14. maddesindeki ikramiyelerin talep hakkının doğmadığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinde aylık ücretin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmalar karşılığı ücreti de kapsadığı hükmüne yer verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2023 tarihli kararı ile; emsal ücret yazılarının davacının ücretine ilişkin iddialarını desteklediği, belirlenen ücret üzerinden hesaplanan miktar yönüyle davalının yaptığı ödemeler mahsup edildiğinde fark ihbar tazminatı bulunduğu, davalı Şirketlerin 2011-2013 yılları arası zarar ettiği anlaşıldığından ilgili Kanun gereği davacının ikramiye alacağına hak kazanamadığı, davacının izin alacağının bulunmadığı, tanık beyanlarına göre hesaplanan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacağı taleplerinin hüküm altına alınmasına karar verildiği,

Anayasa Mahkemesi iptal kararına göre dava konusu %5 fazlalıklara ilişkin ilgili taleplerin reddi gerektiği ancak davanın açılış tarihi itibarıyla %5 fazla ödemeye dair yasal düzenleme yürürlükte olduğundan ve bu alacakların dava tarihinden sonra Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararının gereği olarak reddedilmelerine karar verildiğinden, davalı lehine vekâlet ücreti takdir edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine,... Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 02.05.2024 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

...

Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 02.05.2024 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının yıllık ücretli izin alacağının iki kat olarak hesaplanmamasının yerinde olduğu, ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık ücretli izin alacaklarının dönem ücretine göre hesaplanmasının hatalı olduğu, somut olayda iş sözleşmesinin feshinden sonra,

davacının kullandırılmayan yıllık ücretli izinlerinin karşılığı hesaplandığına göre 5953 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca kullandırılmayan toplam izin süresinin aynı Kanun'un 29. maddesi uygulanmadan, son ücreti üzerinden hesaplanması ve şimdiki gibi davalı tarafça ödenen miktarın mahsup edilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yıllık ücretli izin alacağı hesabı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının ücretinin fahiş olacak şekilde hatalı belirlendiğini, 2. Davacıya iş sözleşmesinin feshinden sonra yapılan ödemenin dikkate alınmadığını, 3. Bordrolarda fazla çalışma yaptığı aylarda fazla çalışma tahakkukunun düzenlendiğini, fazla çalışma yapmadığı aylarda bu bölüme "Yok" yazıldığını ve ihtirazı kayıt ileri sürülmediğini, bordronun imzalandığını, davacının herhangi bir fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacağının oluşmadığını, 4. Yıllık ücretli izin hesabının hatalı yapıldığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının yıllık ücretli izin alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR