Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7652 K.2025/9149

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'un 15.07.2013 tarihinde müvekkili ...

Bank AŞ'de (Banka) insan kaynakları departmanında göreve başladığını, ... firmasının müvekkili Bankaya restoran pass yemek kartı hizmeti sunan tedarikçi firma olduğunu, müvekkili Bankaca belirlenen tutarlarda firma tarafından yemek kartlarına otomatik yükleme yapılarak çalışanlar tarafından öğle yemekleri için kullanıldığını, davalı ...'un görev tanımı içerisinde ... firması tarafından Banka personeline sunulan yemek kartlarının aylık olarak listesinin hazırlanarak firmaya göndermenin yer aldığını, 16.09.2015 tarihinde ... firması tarafından bazı çalışanların mümkün olmayan limitlerde harcama yaptıklarının bildirildiğini,

yapılan incelemelerde genel olarak yemek kartlarının ortalama aylık limiti 300,00 TL olmasına rağmen bazı kartlar ile tek seferde 7.800,00TL’ye kadar işlem yapıldığının tespit edildiğini, küçük bir büfe özelliğinde olan ... isimli işletmede müvekkili Banka personeline ait aynı kartların her ay limitinin tamamının tek seferde kullanılması şeklinde işlem yapılıyor olması ve bu durumun süreklilik arz etmesinin işyerinin yemek ödemeleri için tahsis edilen ... pos cihazının amacının dışında kullanarak usulsüzlük yapıldığının açık bir kanıt olduğunu,

işyeri sahibi olan davalı ... 'nun %25 komisyonunu nakit olarak elden aldıktan sonra bakiyeyi elden diğer davalıya teslim ettiğini, ... fırması tarafından yüklemelerin yapıldığı ve yemek kartlarının nakde dönüştürülmesi işlemlerinde ... ile ... sahibi ...'nun birlikte hareket etmiş olduklarının müvekkili Banka ve ... firması kayıtları ile sabit olduğunu, bu nedenle davalıların müvekkili Bankanın uğramış olduğu zararlardan birlikte sorumlu olduklarını,

davalılar aleyhine İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/116679 soruşturma numaralı dosyasına kayden zimmet ve nitelikli dolandırıcılık suçlarına ilişkin şikayette bulunulduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla şimdilik 200.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde; taraflar arasında ticari bir ilişkinin söz konusu olmadığını, bu nedenle Mahkemenin görevsiz olduğunu, görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemeleri olduğunu, davalı ...'un kartları sahte olarak kendisinin oluşturduğunu savcılık ifadelerinde belirttiğini, bu nedenle müvekkilinin olaydan haberdar olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. 2. Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davacının insan kaynakları bölümünde çalışan uzman olan davalı ... tarafından yemek kartı hakkı olmayan personele kart tanımlanarak ... firması sahibi davalı ... ile anlaşarak yemek kartlarını burada kullandığı ve tanımlanan yemek kartlarını nakde dönüştürüp davalılar arasında belirli oranlarla paylaşıldığı, bunların sonucunda davacının ... firmasına yaptığı ödemeler nedeni ile zarara uğradığı,

davalılardan ...'un Bankanın zararının bir kısmını ödediği kalanı için senet verdiğini beyan ettiği, davalılardan ...'nun oluşan zarardan bir ilgisinin olmadığını, ... yiyecek kartları karşılığı yiyecek sattığını beyan ettiği, İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/9 Esas sayılı dava dosyasının bekletici mesele yapıldığı, dava sonunda davalıların eylemlerinden dolayı ceza aldıklarının anlaşıldığı, cezaların kesinleştiği, dosyanın bilirkişiye gönderildiği ve davacı Bankanın davalıdan yaptığı tahsilattan sonrası kalan ana para alacak miktarının 408.259.00 TL olduğu,

manevi tazminat talebinin ise şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesince 408.259,00 TL'ye hükmedilmesinin dosya kapsamına, hükme esas alınan bilirkişi raporuna ve İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/9 Esas sayılı dosya kapsamına uygun olduğu ancak dosyada iki davalı bulunmasına rağmen hatalı ve infazda tereddüt yaratacak şekilde davalıdan tahsiline şeklinde hüküm kurulmasının hatalı olduğu davacının buna yönelen istinaf sebebinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı ...'nun istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun açıklanan yönden kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Dava dilekçesinde reeskont faizi talep edilmesine rağmen yasal faize hükmedilmesinin hasız ve mesnetsiz olduğunu,

b. Davalıların müvekkili Bankayı toplam 478.189,00 TL zarara uğrattığının sabit olduğunu,

c. Müvekkili Bankanın itibarının zedelenmesi nedeniyle davalılar aleyhine 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacının dava dilekçesinde yer alan manevi tazminat taleplerinden biri hakkında hüküm kurulmadığını,

b. Bilirkişilerce doğruluğu irdelenmeden Bankaca bildirilen miktarların rapora esas alınmasının hatalı olduğunu,

c. El konulan iki araç satışı nedeniyle 140.070,00 TL ödendiği kabul edildiği oysa ekli araçların Bankaya devrinin 210.000,00 TL olduğunu,

d. Diğer davalı hakkında, işbu zarar nedeniyle davacı Bankaca imzalattırılıp icraya konulan bonolardan İstanbul 24. İcra Müdürlüğünün 2015/29714 Esas sayılı icra dosyasına diğer davalı tarafından maaş haczi ve diğer yollar ile tahsilat yapıldığını, bu dosyadaki son ödeme durumunun da dikkate alınması gerekirken gözardı edildiğini, başka icra dosyası daha bulunduğunu, borcu kabul anlamına gelmemekle birlikte; icra dosyalarından yapılan tahsilatlarla ilgili hiç bir araştırma yapılmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davacının maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Hukuk düzeninin, hukuk süjesi olarak tanıdığı tüzel kişilerin, kişilik hakları kanuni koruma altında olup manevi tazminat talep etme hakları bulunmaktadır. İlk Derece Mahkemesince tüzel kişinin manevi tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle talep reddi hatalı ise de somut olayda davacı bankanın davacının kişilik haklarına ne tür bir saldırıda bulunulduğu açıkça ortaya konulup ispatlanamadığından davacının manevi tazminat isteğinin bu gerekçeyle reddi yerindedir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve yukarıdaki paragrafta açıklanan gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı ...'nun temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,