Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7809 K.2025/9739

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 29.08.2018-06.05.2020 tarihleri arasında davalı işyerinde çelik montaj ustası olarak, 06.00-20.00 saatleri arasında, 515.00 KWD ücret ile, yemek barınma vb. davalı işverenlikçe karşılanarak çalıştığı, salgın sırasında yaşanan barınma vb. sorunları nedeniyle iş bitmeden gruplar hâlinde Türkiye'ye gönderildiklerini kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, dinî bayramların bir kısmı haricinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, işe gidiş gelişin 2 saat sürdüğünü, genellikle hafta sonlarında çalıştığı,

sözleşme gereği yılda 30 gün izin kullanması gerektiği hâlde hiç yıllık ücretli izin kullanmadığını, toz ve yıpranma parası olarak geçen yaklaşık 700,00 USD'nin davacıya ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret, ramazan sosyal yardımı, dinî bayram yardımı ve toz parası alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Türk hukukuna göre alacak talebinde bulunamayacağını, dava dilekçesinde belirtilen alacakların zamanaşımına uğradığını. davacının davalı işyerinde çalışmadığını, aralarında hizmet sözleşmesi bulunmadığını, dava dışı işyerinden temin edilen belgelerden anlaşıldığı üzere iş sözleşmesinin devamsızlıkları nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, hafta tatilinde çalışmadığını, yolda geçen sürelerin çalışma süresinden sayılamayacağını, fazla çalışma yapmışsa, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmışsa, belirtilen çalışmalarına ilişkin ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini,

yıllık izinlerini kullandığını, toz parası yıpranma tazminatı ödenmesi gerektiğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi Kuveyt Hükümetinin davacıya ödenmek üzere herhangi bir sosyal yardımda bulunmadığını savunrak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 29.08.2018-06.05.2020 tarihleri arasında çalıştığı, davanın ise 25.11.2021 tarihinde açıldığı, Kuveyt İş Kanunu'nun 144. maddesi gereğince işçilik alacaklarının talep edilebilme süresinin 1 yıl olarak düzenlendiği dikkate alındığında, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, içtihat değişikliği nedeniyle davacı aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmemiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuka ilişkin içtihat değişikliğinin 20.11.2020 tarihinden günümüze kadar uygulanmakta olduğu, eldeki dava 25.11.2021 tarihinde açıldığından davanın açılış tarihi itibarıyla yabancılık unsuru taşıyan uyuşmazlıklarda uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun tespitine ilişkin içtihat değişikliğinin yerleşik hâle geldiği,

bundan sonra bu içtihat değişikliğine dayanarak davalı lehine ve davacı aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olacağı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davacı vekilinin istinaf başvurusunun da esastan reddine karar verilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Gerek Türk hukuku ve gerekse Kuveyt hukukuna göre alacağın zamanaşımına uğramadığını, 2. Davanın talepleri doğrultusunda kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanacak hukuk ve zamanaşımına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,