Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7824 K.2025/9079

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bünyesinde 18.03.2007-24.03.2012, 02.06.2012-01.02.2015 tarihleri arasında, aylık 3.800,00 TL ücretle elektrik ustası olarak çalıştığını, ücretinin asgari ücret olarak gösterildiğini, haftada 7 gün 24 saat çalıştığını, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, hafta tatili kullandırılmadığını, müvekkilinin yıllık izinlerini kullanmadığını, resmî tatil günlerinde çalışmaya zorlandığını, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça süresi içerisinde cevap dilekçesi ibraz edilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı itibarıyla davacının 02.06.2012 tarihinden sonrası için kesintisiz çalıştığını ispat edememesi nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtları esas alınarak davacının kıdeme esas hizmet süresinin 21.03.2007-24.03.2012, 02.06.2012-31.05.2013, 22.10.2013-31.01.2015 tarihleri arası olarak belirlendiği, davacının ücretinin 2012/Temmuz ayına kadar olan dönem için emsal ücret ortalamasına göre belirlendiği, sonraki dönemde ise bordro ücretlerinin esas alındığı,

tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplandığı, davacının tespit edilen alacak kalemleri zamanaşımına uğradığından sadece dava dilekçesinde talep edilen kısım yönünden karar vermek gerektiği, tespit edilen işçilik alacakları karşısında davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin anlaşıldığı, davacının yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan emsal ücret araştırmaları, davacının kıdemi ve yaptığı iş gözetiltiğinde ücret kabulünde hata bulunmadığı, davacı hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ispat ettiğinden iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği,

davalı işveren tarafından ödendiği ispatlanamayan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasında hukuka aykırı bir durum tespit edilmediği, her ne kadar davalı taraf sunulan 6.020,00 TL tutarlı ödemenin mahsup edilmediğini ileri sürmüş ise de öncelikle davalının cevap dilekçesi sunmadığı, bu nedenle bu ödemenin takas def'i olarak davacının belirlenen tüm alacaklarından düşülmesinin mümkün olmadığı, bu ödemenin davaya etkisi bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Müvekkilinin 18.03.2007-24.03.2012, 02.06.2012-01.02.2015 tarih aralığında aylık 3.800,00 TL ücret ile 24 saat çalıştığını, müvekkili istikrarlı ve sürekli çalışma göstermesine rağmen fazla çalışma ücretlerinin işveren tarafından ödenmediğini,

2. Müvekkilinin hafta tatili kullanmadığını, resmî tatillerin tümünde çalıştığını, tüm bu hususların tanık beyanları ile sabit olduğunu,

3. Müvekkilinin çalışması kesintisiz olmasına rağmen sıklıkla SGK kayıtlarında ve gerçeğe aykırı olarak istifa işten çıkış kodu ile işten çıkış ve giriş yapıldığını, tanıkların bahsettiği iki ay aranın 24.03.2012-02.06.2012 tarih aralığına ilişkin olduğunu, 02.06.2012-01.02.2015 tarih aralığında müvekkilinin kesintisiz çalıştığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet süresi ile dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR