Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/830 K.2025/3883

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 06.01.1993 tarihinden itibaren Palandöken Belediye Başkanlığında çalışmakta iken, Ağustos 2010 tarihinde iş sözleşmesinin davalı Bakanlığa devredildiğini, Belediye nezdinde çalıştığında Hizmet İş Sendikasının, Sağlık Bakanlığında çalıştığı dönemde Sağlık İşçileri Sendikasının üyesi olarak toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, Belediyede çalıştığı dönemde toplu iş sözleşmelerine uygun ücret hesaplanmadığını, bu nedenle devir tarihindeki ücretinin eksik bildirildiğini, 01.01.2004 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesi uygulanarak devir tarihinde olması gereken yevmiyesinin belirlenmesini,

bu yevmiyeye göre toplu iş sözleşmeleri ile uygulanan artışlar dikkate alınarak, ödenmesi gereken ücretlerinin ve fark alacaklarının hesaplanması gerektiğini ileri sürerek ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, Belediye işyerinde toplu iş sözleşmesine göre ücret ödenmemiş olmasından Bakanlığın sorumlu tutulamayacağını, davacının Bakanlık nezdinde çalıştığı dönemde ücretlerinin toplu iş sözleşmelerine uygun olarak hesaplanıp ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 11.07.1996 tarihinden itibaren Hizmet-İş Sendikası, devirden sonra ise Türkiye Sağlık İşçileri ve Öz Sağlık İş Sendikasına üye olduğu, davacının 31.12.2003 tarihli yevmiyesinin 01.01.2004 tarihli toplu iş sözleşmesinde belirlenen 19,00 TL taban yevmiyenin üzerinde olduğuna dair dosyada herhangi bir belge bulunmadığı, davacının hem Belediye hem ... bünyesindeki çalıştığı dönemde faydalandığı toplu iş sözleşmelerine göre ödenmesi gereken ücret tutarı ve ödenen tutarlar karşılaştırılarak 01.01.2021-14.12.2021 dönemi için hesaplanan ücret farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye farkının hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a.Davacının 01.01.2004 tarihindeki yevmiyesi eksik belirlendiğinden tüm yevmiyelerinin hatalı hesaplandığını, emsal işçilere göre davacının yevmiyesinin tespit edilebileceğini,

b. Ödeme belgeleri celp edilerek 01.01.2017 tarihinden önceki yapılan ödemelerin de tespit edilmesi ve emsal işçilere göre belirlenen alacaktan mahsup edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacının sendika üyesi olup olmadığı, üye ise sendikaya üyelik tarihi, iş sözleşmesinin sona erip ermediği ve dayanışma aidatının ödenip ödenmediği hususlarının önemli olduğunu,

b. Davacıya ilave tediye, hizmet zammı, ikramiye alacaklarının ödendiğini,

c. Mahkemece hükmedilen faiz türüne ve oranına, faizin başlangıç tarihine itiraz ettiklerini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davacının ücreti, toplu iş sözleşmelerinden yararlanıp yararlanamayacağı, talep ettiği fark alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı, faiz türü, oranı ve faiz başlangıç tarihlerine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR