Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8519 K.2025/10052

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05.08.2009 tarihinde davalıya ait işyerinde kredi asistanı olarak göreve başladığını, 2 yıl boyunca çalışmaya devam ettiğini, en son kobi müşteri ilişkileri yöneticisi olarak çalıştığını, işyerinde hedef ve satış baskısının artarak devam ettiğini, performansa bağı prim uygulamasının ve buna bağlı olarak ücret zammında adil olmayan ve eşitliğe aykırı uygulamalar yapıldığını, müvekkilinin hedeflerini tutturmasına rağmen keyfî olarak yetkinlik becerisinin düşürüldüğünü ve diğer çalışanlara göre davacıya en az oranda ücret zammı yapıldığını, yıllık ücretli izinde olmasına rağmen çalıştırıldığını,

bu sebeplerle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izindeyken çalıştırıldığı günün ücreti ve fark ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesini haksız nedenle feshettiğini, davacının fesih gerekçesi yaptığı hususları ispat etmesi gerektiğini, iddialarının gerçeği yansıtmadığını, yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığını, davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Bankada 11... ay 28 gün çalıştığı, işverenin işçilere eşit davranmakla yükümlü olduğu, davalı işverence davacıya diğer çalışanlara nazaran daha az zam yapıldığının hem emsal bordrolardan hem de tanık anlatımlarından anlaşıldığı, işverence davacının performansının diğer çalışanlardan daha az olduğuna dair belge ibraz edilmediğinden davacının iddiasının yerinde bulunduğu ve emsal işçilere yapılan zam oranları dikkate alınarak davacının alması gereken ücretin belirlendiği, 2021 yılı için ise davacıya yapılan oranın dikkate alındığı,

ödenmesi gereken miktar tespit edilerek ödenen miktarların mahsup edildiği, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği, davacının yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığı ancak dosyada yapılan imza incelemesi sonrası davacının izin gününde çalışarak belge düzenlediği, bu çalışma günü karşılığı 1 günlük ücrete hak kazandığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamından davacının performans düşüklüğü gerekçe gösterilerek son 1 yılda diğer çalışanlardan farklı olarak ücretinde artış yapılmadığı, işyerinde performans kriterlerine ilişkin belge bulunmadığı, bu nedenle davacının iş sözleşmesini eylemli şekilde haklı olarak feshettiği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının talep ettiği alacaklarının zamanaşımına uğradığını, 2. Davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshetmediğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, fesih gerekçelerinin ispatının davacı üzerinde olduğunu, davacının iddialarını ispat edemediğini, davacının başka işyerinde çalışmak için işten ayrıldığını, 3. Davacının izin gününde çalıştığına dair log kaydı bulunmadığını, 4. Emsal ücret bordrosuna dayalı hesaplamanın hatalı olduğunu, 5. Davacının ödenmeyen ve kullandırılmayan yıllık ücretli izinlerinin bulunmadığını, davacının tüm taleplerinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının dava konusu olan ücret, kıdem tazminatı, fazla çalışma, yıllık ücretli izin alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacakların hesaplanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Davacı, davalı işyerinde objektif olmayan performans değerlendirme sistemine dayalı olarak kendisine emsallerine göre ile farklı bir zam oranı uygulandığını ileri sürerek ücret farkı talebinde bulunmuştur. Dosya içeriğine göre, aynı işi yapan çalışanlara farklı zam oranlarının uygulandığı sabit olup ispat yükü üzerinde olan davalı işverence dosyadan açıkça anlaşılan bu ayrımı haklı kılacak objektif ve nesnel nedenlerin varlığı ileri sürülüp ispatlanamadığından Mahkemece varılan sonuçta isabetsizlik bulunmamaktadır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre ve özellikle yukarıda belirtilen ilave gerekçeye göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR