Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8661 K.2025/10430

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde kurumsal iletişim müdürü olarak çalıştığını, davacının davalı işverenin ihtarnamesinde belirttiğinin aksine çalışma saatlerini kendisinin belirlemediğini, üstlerine bağlı olarak çalıştığını, davalı işyerinde prim ödemesinin olduğunu, davacının 2019 yılı hedefini gerçekleştirmesine rağmen prim alacağının ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına ve hafta tatillerinde çalışmasına rağmen ücretinin ödenmediğini ileri sürerek prim, fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı işyerinde düzenli prim ödenmediğini, belirli şartlara bağlı olduğunu, bu şartların sağlanması hâlinde dahi üst yönetimin karar alması gerektiğini, davacının fazla çalışma yaptığı düşünülse bile bunun işverenin talimatından değil davacının işlerini yetiştirememesinden kaynaklandığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesi uyarınca fazla çalıma ücretinin aylık ücrete dâhil olduğunu, davacının çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının çalışma saatlerini kendisinin belirlemediği, davacıyla aynı yerde çalışan üst konumunda talimat veren genel müdür bulunduğu, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının 45 saati aşan çalışmalarının bulunduğu, bir kısım hafta tatillerinde çalıştığı, bu çalışmalara ilişkin ücretinin ödendiğinin davalı tarafça ispat edilemediği, davacıya 2015-2019 tarihleri arasında her yıl prim ödemesi yapıldığı, prim ödemesinin sürekli hâle geldiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından 2019 yılında davalı işyerinde prim ödenmeyeceğine yönelik alınan bir kararın sunulmadığı, işyerinde prim ödemesinin 5 yıl boyunca yapıldığı ve işyeri uygulamasının oluştuğu belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, 2. Fazla çalışma hususunun ispat edilemediğini, 3. Davalı işyerinde düzenli prim uygulamasının bulunmadığını, 4. Hafta tatili ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının prim, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ile alacakların hesabına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR