Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8715 K.2025/10095

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurum bünyesinde, ... Müdürlüğünde 20.04.2010-15.07.2023 tarihleri arasında çalıştığını, 03.03.2023 tarihinde müvekkilin evlenmesi sebebiyle 15.07.2023 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davalı Kuruma çekilen ihtarname ile iş sözleşmesini feshedileceğini ve alacaklarının ödenmesi gerektiğini belirten ihtarname çektiğini ancak bir ödeme yapılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya bakmakla görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğunu, davacının ... Müdürlüğünde ders saat ücreti karşılığı çocuk eğitmeni olarak çalıştığını, davacının sürekli veya geçici işçi statüsünde olmadığı için kıdem tazminatı alacağı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı Bakanlık arasındaki ilişkinin İdarece yapılan görevlendirmeye dayalı olduğu, göreve alınmanın, çalışma koşullarının ve ödenecek ücretin statü hukuku içinde düzenlendiği, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun) 89. maddesinde belirtilen statü içinde ve Bakanlık oluru ile görevlendirildiği, 4857 sayılı İş Kanunu (4857 sayılı Kanun) kapsamına giren bir iş sözleşmesi bulunmadığı, bu nedenle yargı yolunun caiz olmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı nezdinde çalışması için 657 sayılı Kanun'un 89. maddesinde belirtilen statü içinde ve Bakanlık onayı ile görevlendirilmiş olduğu, davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi bulunmadığı, taraflar arasındaki ilişkinin statü hukukundan kaynaklandığı,

4857 sayılı Kanun kapsamına giren bir iş sözleşmesi bulunmadığından davada idari yargının görevli olduğu bu kapsamda Mahkemece davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeni ile dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesinde hatalı yön bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacıyla emsal şekilde çalışan kişilerin açtıkları davalarda yargı yolunun adli yargı olduğuna dair bir çok Uyuşmazlık Mahkemesi ve Yargıtay kararı bulunduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davacının statü hukukuna tâbi olarak mı iş sözleşmesine tâbi işçi olarak mı çalıştığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR