Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8729 K.2025/10015

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin Kuveyt havalimanı projesinde 17.01.2019-03.03.2020 tarihleri arasında soğuk demirci ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. 2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; asıl dava dilekçesindeki iddiaları tekrar ederek bilirkişi raporunda hesaplanan ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, uyuşmazlığın Kuveyt hukukuna göre çözümlenmesi gerektiğini, davacının kendisinin istifa ederek iş ilişkisini sonlandırdığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait Kuveyt şantiyesinde 17.01.2019-03.03.2020 tarihleri arasında çalıştığı, uyuşmazlıkta Kuveyt hukukunun uygulanması gerektiği, Kuveyt İş Kanunu'nun 144. maddesinde mahkemeye müracaat için öngörülen sürenin iş sözleşmesinin sona ermesinden itibaren bir yıl olarak belirlendiği, bu süre hak düşürücü süre niteliğinde olduğundan resen dikkate alınması gerektiği, feshi tarihi ile dava tarihi arasında bir yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uyuşmazlığa yabancı hukukun uygulanmasının yerinde olduğu, davacının iş sözleşmesinin 03.03.2020 tarihinde sona erdiği, davanın 08.04.2022 tarihinde açıldığı dikkate alındığında 2010 tarihli ve 6 sayılı Kuveyt Özel Sektör İş Kanunu'nun 144. maddesinde yer alan 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu,

davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. Usul hukuku yönünden Türk hukuku uygulanıyorsa esasa ilişkin olmayan zamanaşımı bakımından da Türk hukukunun uygulanmasının bir zorunluluk olduğunu, b. Türk hukukuna göre dava konusu alacakların en az 5 yıllık zamanaşımına tâbi olduğunu ileri sürmüştür. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; a. Somut olayda davanın 2022 yılında açıldığı ve davanın reddine karar verildiği dikkate alındığında müvekkili lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanunlar ile güncel içtihatlara aykırı olduğunu, b. Hükmün vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden bozulması gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, zamanaşımı, vekâlet ücreti ile yargılama giderine ilişkindir. 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, Bölge Adliye Mahkemesince Yargıtayın görüş değişikliğine bağlı olarak yabancı hukukun uygulanması sonucunda davanın reddine karar verilmesi nedeni ile davacı aleyhine vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin hakkaniyetli olmayacağı ve adaletsizliğe yol açacağı değerlendirmesi ile davalı lehine vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiği kabul edilmiştir.

Ancak eldeki asıl dava 08.04.2022 tarihinde, birleşen dava ise 24.11.2023 tarihinde açılmış olup dava tarihleri dikkate alındığında davacının Dairemizin önceki uygulamasına güvenerek dava açtığından bahsetmek mümkün değildir.

Bu hâlde Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 3 23... . maddeleri dikkate alınarak yargılama giderleri ve vekâlet ücreti konusunda karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı tarafın tüm, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin üçüncü paragrafında yer alan "Davalı tarafından asıl davada karşılanan yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına," ibaresinin çıkartılarak yerine "Davalı tarafından asıl davada karşılanan 1.100,00 TL yargılama giderlerinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," ibaresinin yazılması,

Hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin altıncı paragrafında yer alan "Yargıtay ilamı ve fesih tarihi dikkate alınarak davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına," ibaresinin çıkartılarak yerine "Davalı taraf davada kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 35.947,45 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı tarafa iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,