Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8889 K.2026/285

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 24.03.2016-12.07.2023 tarihleri arasında işyerinin haber alma bölümünde özel güvenlik görevlisi olarak kesintisiz 7 yıl çalıştığını, davacının 10.07.2023 tarihinde evlendiğini,.... Noterliğinin 12.07.2023 tarihli ve ... yevmiye No.lu ihtarnamesi ile iş sözleşmesini evlilik nedeniyle haklı nedenle feshettiğini, davalı işverenin Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) çıkış kodunu Kod (48) olarak bildirdiğini ileri sürerek çıkış kodunun düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının çalışma şartlarını bilerek işe başladığını, 7 sene sonra çalışma şartlarının kötü olduğundan bahisle işi bıraktığına dair beyanın kabul edilemeyeceğini, .... Noterliğinin 20.07.2023 tarihli ve ... nolu ihtarnamesiyle davacının iddialarını reddettiklerini davacıya bildirdiklerini, davacının 19.06.20 23... .07.2023 tarihinde 1 ay içerisinde 2 defa nöbet izni sonrası devamsızlık yaparak işe gelmediğini, bu devamsızlıkların 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-(g) ve (e) hükümlerine göre iş sözleşmesini fesih hakkı sağladığını, davacının sahte bir evlilik yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının nüfus kayıt örneğinden ve davalıya gönderdiği ihtarnameye eklediği aile cüzdanından, 10.07.2023 tarihinde evlendiğinin anlaşıldığı, kadın işçinin evlendiği tarihten itibaren 1 yıl içinde iş sözleşmesini sonlandırma hakkının bulunduğu, buna rağmen işverenin davacı hakkında 1 gün işe gelmemesinden bahisle devamsızlık tutanağı tutarak işten çıkış kodunu Kod (48) olarak bildirdiği, davacının SGK kayıtlarının incelenmesinde 13.07.2023 tarihinde işten çıkışının bildirildiği, davacının işten çıkış kodunun değiştirilmesi talebinde bulunmakta hukuki yararının bulunduğu,

çıkış kodunun Kod (13) (kadın işçinin evlenmesi) olarak bildirilmesi gerektiğinin anlaşıldığı, çıkış kodunun düzeltilmesi talebinin kısmen kabulü ile düzeltilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararlarına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinin feshine dair ilk iradenin evlilik nedenine dayalı olarak davacı taraftan geldiği, davacının ayrıca kıdem tazminatı davası açmadığı, dava ve açıklama dilekçesi içeriği dikkate alındığında işten çıkış kodunun düzeltilmesi gerektiğinin tespitine ilişkin dava açmakta hukuki yararı bulunduğunun anlaşıldığı, esas hakkında verilen İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1.Davacının işsizlik ödeneğinden yararlanmak için Türkiye İş Kurumuna başvurmadığından işbu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını, 2. Deliller toplanmadan karar verildiğini, 3. Davacının iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, davacının neden işe devam etmediğini bilmediklerini, evlendiğinden haberleri olmadığını, 4. Aleyhe yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, çıkış kodunun düzeltilmesi talebine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR