Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8940 K.2025/10031

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 25.02.2003-14.09.2023 tarihleri arasında Belediye nezdinde ve Belediyenin emir ve talimatları ile özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, son alt işverenin davalı Şirket olduğunu, davacının farklı alt işverenlikler nezdinde fasılasız olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle son bulduğunu, davacının toplu iş sözleşmesi kapsamında çalıştığını, davacıya kıdem tazminatının eksik ödendiğini, toplu iş sözleşmesi ve bordro kapsamındaki tüm yardımların hesaplamada dikkate alınması gerektiğini,

ikramiyenin eksik ödendiğini ve 2023 yılına ait ikramiyenin kıstelyevm usulüne göre hesaplanması gerektiğini, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin eksik ödendiğini, davacının bazen 6 bazen 7 gün çalıştığını ve hafta tatili/akdi tatil ücretinin ödenmediğini, toplu iş sözleşmesi uyarınca bayram, yol, yemek, yakacak, öğrenim yardımı ödenmediğini, ücret alacağının eksik ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve toplu iş sözleşmesine göre belirlenmediğini, dava şartı arabuluculuk sürecinde anlaşmanın sağlanamadığını ileri sürerek anılan alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... (Belediye) vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının Şirket işçisi olduğunu ve husumet itirazında bulunduklarını, zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini fesheden davacıya tüm haklarının ödendiğini, kanundaki şartlar oluşmadığından kıdem tazminatına hak kazanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... (...

Güvenlik Şirketi) vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, bordroların ücret ve giydirilmiş ücret hesabı için yeterli olduğunu, haftalık 45 saati aşan çalışma olmadığını, fazla çalışma yapılması hâlinde karşılığının ödendiğini, ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin imzalanan ücret bordrolarının aksinin yazılı delille ispatlanması gerektiğini, işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olmadığını, yıllık izinlerin kullandırıldığını, kullanılmayan izinlerin ücretlerinin ödendiğini, davacının 25.02.2003 - 28.07.2013 dönemlerinde alt işveren şirketler nezdinde çalıştığını,

28.07.2013 tarihinden sonra ise yaklaşık olarak 2 yıl sonra 29.07.2015 tarihinde Şirketleri nezdinde çalışmaya başladığını, davacının 28.07.2013- 29.07.2015 dönemi arasında Şirket ile aralarında iş sözleşmesi ilişkisi bulunmayan başka Şirketler nezdinde çalıştığını, sadece 29.07.2015-14.09.2023 döneminden sorumlu olacaklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtlarının incelenmesinde davacının kesintisiz olarak davalı ... işyerinde farklı şirketler bünyesinde 25.02.20 03... .09.2023 tarihleri arasında 20... ay 7 gün çalıştığı, son brüt ücreti 16.500,00 TL olup toplu iş sözleşmesi gereği sağlanan sosyal hakların bedeli de ücretine eklendiğinde tazminat esas brüt ücretinin 24.997,00 TL olduğu,

kıdem tazminatı tavan ücretini aştığından kıdem tazminatı tavanı olan 23.489,83 TL esas alınarak ve ödenen kıdem tazminatı mahsup edilerek talebin kabul edildiği, kullanılan 231 gün yıllık iznin mahsubuyla 187 gün yıllık ücretli izin hakkının bulunduğu, ikramiye alacağının eksik ödendiği gerekçesiyle bu taleplerin kabulüne; fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fark ücret alacağı, bayram, yol, yemek, yakacak ve öğrenim yardımı alacağı talebinde bulunmuşsa da ödeme kayıtlarının incelenmesinde gerekli ödemelerin yapıldığı,

fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı yönünden ise çalışma ispatı sağlanamadığından taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... Güvenlik Şirketi vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacının 25.02.2003-28.07.2013 tarihleri arasında alt işveren şirketler nezdinde çalıştığını, 28.07.2013 tarihinden sonra ise yaklaşık 2 sene sonra 29.07.2015 tarihinde müvekkili Şirket nezdinde çalışmayaca başladığını, sonuç olarak davacının 28.07.2013-29.07.2015 tarihleri arasında müvekkili Şirketle ilişkisi bulunmayan başka firmalar nezdinde çalıştığını, kendilerinin sadece 29.07.2015 - 14.09.2023 döneminden sorumlu olacağını, hükme esas raporda 29.07.2013-28.07.2015 döneminde Zirve Güvenlik ve Yeni Yıl Özel Güvenlik Şirketlerinde çalıştığı sürelerin hizmet süresinde dâhil edilmesine itiraz ettiklerini,

b. Davacının yıllık izinlerini kullandığını, alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, alacaklardan diğer davalının sorumlu olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, kıdem tazminatına hak kazanamadığını, yıllık ücretli izin alacağı bulunmadığını, tüm alacaklarının ödendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının hizmet süresi, dava konusu tazminat ve alacaklardan davalıların sorumluluğu, talep edilen alacakların ispatı ve hesabına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR