Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/9259 K.2026/714

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 12.09.2011-03.12.2019 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin 03.12.2019 tarihinde davalı tarafından feshedildiğini, fesihten sonra açılan işe iade davasının kabul kararının kesinleştiğini, davacının işe başlatılmak için davalıya müracaat etmesine rağmen işe başlatılmadığını ileri sürerek fark kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin ve kötüniyet tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacaklarının müvekkili tarafından davacıya eksiksiz olarak ödendiğini, davacının müvekkili nezdinde herhangi bir işçilik alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama üzerine, kötüniyet tazminatına ilişkin talebin arabuluculuk son tutanağında yer almaması nedeniyle bu talep yönünden dava tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedildiği, işe iade davasında davacının işe iadesine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, davacının işe başlatılma talebinde bulunduğu, davalı tarafından 1 aylık yasal sürede işe başlatılmadığı, fesih tarihinin 18.08.2022 olduğu, davacının bu tarih itibarıyla emsal işçi bordrolarından brüt ücretinin 44.741,10 TL, giydirilmiş brüt ücretinin ise 49.526,91 TL olduğu,

bu rakam fesih tarihindeki kıdem tazminatı tavanını geçtiğinden kıdem tazminatının tavan üzerinden hesaplandığı, ödenen rakam mahsup edildiğinde bakiye kıdem tazminatı alacağının olduğu, dosya kapsamına göre işe başlatılmama suretiyle fesih tarihindeki giydirilmiş brüt ücret üzerinden ihbar tazminatının hesaplanması ve ödenen tutarın mahsubu gerektiği,

her ne kadar davalı tarafından son bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde 30.05.2025 tarihli işyeri tarafından düzenlenmiş bir belge sunulmuş ise de bu belgenin Bölge Adliye Mahkemesince kararın kaldırılmasından ve 17.05.2025 tarihli bilirkişi raporundan sonra sunulan ve davalı tarafça tek taraflı düzenlenen soyut bir belge olduğu, daha önce yemek bedeline ilişkin davalı tarafından süresinde herhangi bir delil sunulmadığı, bu nedenle davalının rapora itirazlarına itibar edilmediği,

davacı asılın beyanına göre yıllık ücretli izin alacağının kalmadığı gerekçesiyle yıllık ücretli izin alacağı reddedilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönlerden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının fark kıdem ve ihbar tazminatlarının işe iade tazminatlarının içinde ödendiğini, bu taleplerin reddi gerektiğini,

2. Dava konusu alacakların davacının işe başlatılmadığı tarihe göre hesaplanmasının hatalı olduğunu,

3. Sundukları yemek ücretine dair delilin dikkate alınması gerektiğini, kaldı ki yemek bedelini ispat etmesi gereken tarafın davacı olduğunu,

4. Bilirkişi raporunda M.B’nin emsal işçi kabul edilemeyeceğini, hatalı belirlenen zamlı ücretten hesap yapılmasının kabul edilemeyeceğini, bu bordrolar sunulurken de bu işçilerin emsal olmadığının belirtildiğini, bu bordroların sunulmasının bu işçilerin emsal olduğunun kabul edildiği anlamına gelmediğini,

5. Davacıya işten ayrılırken yemek ödemesi de yapıldığından, giydirilmiş brüt ücret hesabına yemek ücreti eklenemeyeceğini, kıdem ve ihbar tazminatı hesabına esas brüt ücret sağlık sigortası, BES katkısı ile birlikte 49,826,91 TL belirlenmişse de yapılan bu tespitin hatalı olduğunu,

6. İşverence daha önce yapılan ödemelerin avans kabul edilmemesi ve ödenen tutarlar mahsup edilirken faiz hesabı yapılmamasının haksız olduğunu,

7. Davacının ihbar tazminatı geçersiz sayılan fesih tarihinde eksiksiz ödendiğinden fark ihbar tazminatının reddi gerektiğini, ek raporda farazi bir yemek ücreti belirlenerek sonuca gidildiğini, belirlenen yemek ücretinin de hatalı olduğunu,

8. Alacakların ancak dava tarihinden itibaren faiziyle istenebileceğini, faiz başlangıcının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının işe başlatılmadığı tarihteki ücretinin ve giydirilmiş ücretinin miktarı, davacının fark kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı ile faiz başlangıcı hususlarına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR