Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/9990 K.2026/982

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1997 yılında davalı ... (...) bünyesinde çalışmaya başladığını, 2010 yılına kadar çalışmasını devam ettirdikten sonra sosyal tesisler bölümüne geçirildiğini, 08.08.2022 tarihinde emekli olduğu için iş sözleşmesinin sonlandırıldığını, çalışmasının bir bütün olduğu hâlde sadece son döneme tekabül eden kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, davacının yıllık izinlerinin hesaplanarak ödenmesi gerektiğini, 2017 yılından sonra davacıya tediye ödemeleri yapılmadığını, 2017 yılı sonuna kadar sürekli gece vardiyasında çalıştığını ve gece vardiyası tazminatı ödenmesi gerektiğini,

davacının ulusal bayram ve genel tatillerin tamamında ve günde 12 saat çalışmasına rağmen fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ilave tediye alacağı ve gece vardiyası alacağının kısmi dava yoluyla, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının belirsiz alacak davası yoluyla davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının alt işveren firmaların işçisi olarak çalıştığını, 30.11.2010 tarihinde kendi isteğiyle istifa ettiğini ve daha sonra davalı işverenin Sosyal Tesisler İşletme Müdürlüğünde 01.12.2010 tarihinde işe başladığını, emeklilik nedeniyle 05.08.2022 tarihinde işten ayrıldığını, çalıştığı döneme ilişkin tüm haklarını aldığını ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının farklı alt işverenler nezdinde ve asıl işveren davalı ... bünyesinde 03.03.1997-05.08.2022 tarihleri arasında 22... ay 21 gün hizmet süresi bulunduğu ve davalı işveren tarafından yapılan kıdem tazminatı ödemesi indirildikten sonra bakiye 100.458,00 TL brüt kıdem tazminatı alacağı olduğu, yasal şartları oluştuğundan davacıya ilave tediye ödenmesi gerektiği, davacının fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığına ilişkin iddiasının ispatlandığı ancak bu çalışmaların karşılığının ödenmediğinin anlaşıldığı ayrıca yıllık ücretli izin talebinin de yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukukî değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının alacak taleplerinden davalı ... sorumluluğu bulunmadığını, 2. Alacak taleplerinin belirsiz alacak davasına konu olamayacağını, 3. Davacının ilave tediye alacağı ve başkaca bir işçilik alacağı bulunmadığını, 4. Davacının 30.11.2010 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını ve kıdem tazminatı talep edemeyeceğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, dava türü ve davacının dava konusu işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,