Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2008/24 K.2008/24

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 4 ve 6. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 30.10.2003

Sayısı : 111-160

müdafileri

1- Sanık Aslan Aşut hakkındaki davanın CYUY’nın 253/5. maddesi gereğince düşürülmesine,

2- Sanıklar ..., ...., ... ve ...’ın resmi evrakta sahtecilik suçundan TCY’nın 339/1 ve 80. maddeleri gereğince 3’er sene, 6’şar ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmalarına, haklarında aynı Yasanın 31. maddesinin uygulanmasına,

3- Sanıklar ..., ......, ..., ...’ın kamu kurumuna karşı teselsül eder şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan TCY’nın 504/7, 80 ve 522. maddeleri uyarınca 2’şer yıl 6’şar ay 24’er gün ağır hapis ve 62.579.250.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmalarına,

4- TCY’nın 71. maddesi gereğince sanıklar ..., ......, ..., ...’ın aynı neviden hürriyeti bağlayıcı cezalarının toplanarak, neticeten ayrı ayrı 5 yıl 12 ay 24 gün ağır hapis, 62.579.250.000 TL ağır para cezası ile cezalan¬dırılmalarına ilişkin Şırnak Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.10.2003 gün ve 111/160 sayılı hüküm, Sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay C.Başsavcılığının “onama-bozma” istekli 23.09.2004 gün ve 10712 sayılı tebliğname ile Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilen dosyada;

Yargıtay 4. Ceza Dairesince 20.12.2005 gün ve 14886-23684 sayı ile;

“İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14. maddesine ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi 6. Ceza Dairesinin görevine girdiği,”

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesi ise 09.10.2008 gün ve 7706-16607 sayı ile;

“Cizre Cumhuriyet Savcılığının 24.10.2001 ve Şırnak Cumhuriyet Savcılığının 18.04.2002 tarihli iddianameleri ile Cizre Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2002 tarihli görevsizlik kararı içeriğine göre tüm sanıkların 68 geçici işçiyi fiilen çalışmadıkları halde Belediye bünyesinde sigortalı olarak çalışmış gibi gösterip haksız ücret ödenmesine ve sigortalılık tesis edilmesine yol açmak suretiyle yetki ve görevlerini kötüye kullanmak suçunu işledikleri belirtilerek 765 sayılı TCY’nın 240. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açıldığı,

her iki iddianamede de sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarına ilişkin herhangi bir açıklama bulunmadığı iddianame içeriği ve sevk maddelerinin görevi kötüye kullanma suçuna yönelik olduğunun anlaşılması karşısında ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olduğu”

Gerekçeleri ile karşılıklı görevsizlik kararları vermekle, oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderil¬en dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Sanıkların resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından cezalandırılmalarına ilişkin hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesi ile 6. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Yargıtay Dairelerinin görev ve işbölümü esasları 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddede; “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde dava¬daki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir. Temyizi halinde bunlardan sadece temyiz isteğine konu olanlar nazara alınır.” hükmü yer almaktadır.

Sanıklar hakkında, 68 kişinin belediyede çalışmadığı halde SSK Başkanlığına sigortalı olarak çalıştırılmış gösterilerek adlarına 28.445.114.000 TL ücret tahakkuk ettirilerek ödenme¬sine sebebiyet verdikleri iddiasıyla, 765 sayılı Yasanın 240. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış, mahkemece sanıkların eylemleri resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık kapsamında değerlendirilerek cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Davaya konu iddianamelerde, sanıklara isnat edilen fiiller, sahte belge düzenleyerek, kamu kurumundan haksız çıkar sağlamak şeklinde tanımlanmış, sevk maddesi ise görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunu yaptırıma bağlayan 765 sayılı Yasanın 240. maddesi olarak belirtilmiştir, bu tanımlamada, her ne kadar sevk maddesi olarak 765 sayılı Yasanın 240. maddesi gösterilmiş ise de, tanımlanan fiiller sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarına ilişkindir.

Sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından tesis edilen hükümlerin temyizi halinde, görevli dairenin belirlenmesinde, daha ağır nitelikte bulunan sahtecilik suçunun dikkate alınması gerekmekle, tebliğname tarihi de dikkate alındığında, sahtecilik suçuna ilişkin temyiz davasına bakma görev ve yetkisi Yargıtay 6. Ceza Dairesine aittir. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.