Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2010/11 K.2010/12

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 11 ve 6. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Günü : 11.09.2007 Sayısı : 1090-643

Hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından sanığın;

Hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 143, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis,

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı TCY’nın 245/1, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.09.2007 gün ve 1090-643 sayılı hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 01.10.2009 gün ve 11262-11088 sayı ile;

“İddianamedeki sevke, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve geceleyin bina içerisinden işlenen hırsızlık suçunun daha ağır ceza hükmü içermesine suçun nitelikli hallerinin zamanaşımında olduğu gibi temyiz inceleme gibi temyiz inceleme görevinin tayininde gözetilmesinin gerekmesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 6. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesince de 02.12.2009 gün ve 22046-16083 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, uygulama maddelerine, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b ve 245/1. maddelerinde öngörülen temel cezaların alt ve üst sınırlarına, temyizin kapsamına, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31.01.2005 günlü kararı ile Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre, işin incelenmesi Yargıtay 11. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilmiştir.

Dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığınca sehven gönderildiği Yargıtay 11. Ceza Daire¬since 22.02.2010 gün ve 23375-1742 sayı ile, oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesi üzerine, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLET ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Sanığın, bahçesini temizleme işinde çalıştığı evin arka bahçe kapısından geceleyin saat 23.00 sıralarında yakınanın izin ve bilgisi dışında yatak odasına girerek asılı bulunan pantolondan kredi kartını çaldığı ve bu kartla bankadan 80 YTL çektiği iddiasıyla 5237 sayılı TCY’nın142/1-b, 143, 245/1, 116/1-son, 58 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesince bu suçlardan cezalandırılmasına karar verilmiş, hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. ve 6. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 14. maddesinde; “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Görevli Yargıtay Ceza Dairesinin belirlenebilmesi için öncelikle atılı suçlardan yaptırım miktarı olarak ağır olan suçun tespiti gereklidir. İddianamede anlatılan ve bu anlatıma uygun olarak gösterilen sevk maddelerindeki ceza miktarları karşılaştırıldığında;

1- 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası,

2- 5237 sayılı TCY’nın 245/1. maddesinde ise 3 yıldan 6 yıla kadar hapis cezası öngörülmüştür.

Bu durumda, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun cezası, hırsızlık suçuna göre daha ağır olacağından, 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi uyarınca bu suçlara ilişkin verilen hükümleri temyizen inceleme görevi bulunan Yargıtay 11. Ceza Dairesinin temyiz incelemesini yapması gerekmektedir.

Hırsızlık suçlarında ağırlaştırıcı bir neden olan suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle iddianamede gösterilen 5237 sayılı TCY’nın 143. maddesindeki artırımın ilavesi halinde ise; hırsızlık suçu için öngörülen hapis cezası miktarı 2 yıl 8 ay ila 6 yıl 8 ay arası olacak ve bu ağırlaştırıcı nedenin görevin belirlenmesinde dikkate alınması durumda temyiz davasına bakma görevi Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait olacaktır.

Böyle bir kabulün sonucu olarakda, aynı suçun gündüz vakti işlenmesi halinde Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, geceleyin işlenmesi halinde ise Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevli olması söz konusu olabilecektir. Bu nedenle temyiz davasına bakmakla görevli Ceza Dairesi belirlenir¬ken suçun geceleyin işlenmesine ilişkin olan TCY’nın 143. maddesindeki ağırlaştırıcı nedenin göz önüne alınmaması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan Yargıtay 11. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.