Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2010/3 K.2010/4

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 7. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü 06.05.2008 Sayısı : 205-289

Sanık ... hakkında, Ünye Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.05.2007 gün ve 2046-406-156 sayılı iddianame ile, 2005 yılının Temmuz ve Ağustos ayları içerisinde tefecilik yaptığından bahisle, 5237 sayılı TCY’nın 241/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, Ünye Asliye Ceza Mahkemesince 06.05.2008 gün ve 205-289 sayı ile 5237 sayılı TCY’nın 241/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000 YTL adli para cezasına hükmedilmiş, bu hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine de;

Yargıtay 4. Ceza Dairesince, 09.03.2009 gün ve 20632-4211 sayı ile;

“İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14. maddesine ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 7. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere, Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilmesine”

Yargıtay 7. Ceza Dairesince ise, 28.05.2009 gün ve 7090-6506 sayı ile;

“Sevk ve tavsif ile uygulamaya ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre konuyu incelemek Yüksek 4. Ceza Dairesine ait bulunduğundan dairemizin görevsizliğine, Dairemizin görevli olduğuna dair Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09.03.2009 gün 2008/20632-2009/4211 sayılı kararı bulunduğundan dosyanın Ceza Daireleri Başkanlar kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine”,

Karar verilerek, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna tevdi edilen dosyanın sehven Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesi üzerine, dosya bu Dairece 16.12.2009 gün ve 17690-20532 sayı ile oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yukarıda açıklandığı şekilde Yargıtay 4. Ceza Dairesi ile 7. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Her iki Özel Daire arasında ortaya çıkan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; tefecilik yapma suçundan verilen hükmün, hangi Özel Dairece incelenmesi gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

765 sayılı TCY’nda yer almayan “tefecilik yapma” suçu, o dönemde 18.06.1933 tarih ve 2430 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olan 08.06.1993 gün ve 2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Kanununun 17. maddesinde yer almakta idi. Bu nedenle de, bu suçtan açılmış bulunan davalarla ilgili hükümler, Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca özel ceza yasalarıyla ilgili işlere bakmakla görevli olan Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından incelenmekteydi.

Yeni dönemde ise; “tefecilik yapma suçuna”, 5237 sayılı TCY’nın 241. maddesinde yer verilmiş olması nedeniyle, bu suçla ilgili temyiz davalarına bakma görevi, başka dairelerin görevine girmeyen asliye cezalık mevattan işlere bakmakla görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olmalıdır.

Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre, dairelerin görevlerinin belirlenmesinde iddianamedeki tavsif esas alınır.

Buna göre, “tefecilik yapma” suçuna ilişkin davanın; 2279 sayılı Yasanın 17. maddesi sevkiyle açıldığı durumlarda Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 5237 sayılı TCY’nın 241. maddesi sevkiyle açılmış olduğu durumlarda ise Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevli sayılması gerekmektedir.

Somut olayda, suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden sonra olması nedeniyle 5237 sayılı TCY’nın 241/1. maddesi sevkiyle açılmış olan davadan verilmiş olan hükmün, Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından incelenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Kurul Üyesi ise; “hangi yasa maddesinin sevkiyle açılmış olursa olsun, ‘tefecilik yapma suçundan’ açılmış bulunan davalara ilişkin hükümlerin Yargıtay 7. Ceza Dairesince incelenmesi gerektiği” görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.