Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2011/21 K.2011/21

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 5 ve 6. Ceza Daireleri Mahkemesi Ağır Ceza Günü : 07.04.2009 Sayısı 373-134

Sanıklar hakkında cinsel saldırı ve hırsızlık suçlarından, 5237 sayılı TCY'nın 102/2, 3-d, son, 35; 142/2-a, son ve 143. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında;

Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesince 07.04.2009 gün ve 373-134 sayı ile;

“Sanıkların cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı TCY’nın 102/2, 102/3-d, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 7'şer gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, TCY'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna,

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan cezalandırılmaları için kamu davası açılmış ise de eylemin yağma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından sanıkların TCY'nın 149/1-a,c-h ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, TCY'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna”,

Karar verilmiştir.

Sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilen hükmü inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 01.02.2010 gün ve 13666-534 sayı ile;

“İddianame içeriğine, hükme ve temyizin kapsamı ile Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek 6. Ceza Dairesine ait bulunduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesince 24.02.2011 gün ve 6689-1763 sayı ile;

“İddianamedeki nitelendirmeye, sevk maddelerinde öngörülen temel cezaların alt ve üst sınırlarına, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre, işin incelenmesi Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevine girdiği” gerekçeleriyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gön¬de¬rilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlan¬mıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 142/2-a,son, 143; 102/2, 102/3-d ve 35/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında;

Sanıkların 5237 sayılı TCY’nın 102/2, 102/3-d, 35/2, 62; 149/1-a,c-h ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6 ve 5. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğ¬muştur.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddele¬rinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmüne yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde;

Sanıkların eylemi iddianamede “mağdureye tecavüz etmek üzere yere yatırdıkları ve çevreden gelen sesler üzerine kaçtıkları, kaçarken de mağdura ait cep telefonunu çaldıkları” şeklinde anlatıldığı,

Nitelikli cinsel saldırı suçunun temel cezasının 5237 sayılı TCY’nın 102/2. maddesi uyarınca 7 yıldan, 12 yıla kadar hapis cezası olduğu,

İddianamedeki anlatımın uyduğu yağma suçunun temel cezasının ise 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a madde ve fıkraları uyarınca 10 yıldan, 15 yıla kadar hapis cezası olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Buna göre, suçların gerektirdiği temel cezaların üst sınırlarına bakıldığında, temel cezasının üst sınırı 15 yıl olan nitelikli yağma suçunun, temel cezasının üst sınırı 12 yıl olan cinsel saldırı suçundan daha ağır olduğu kabul edilmelidir.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde yer alan, “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü nazara alındığında; iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre temyiz davasına bakma görevi, yağma suçundan kurulan hükmü temyizen incelemekle görevli olan Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait olmalıdır.

Bu itibarla, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.