Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2011/26 K.2011/26

örevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 7. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 15.03.2007 Sayısı : 247-83

Sanık ... hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı TCY’nın 241. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında, Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesince 15.03.2007 gün ve 247-83 sayı ile; sanığın 5237 sayılı TCY'nın 241, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hürriyeti bağlayıcı cezasının aynı Yasanın 51. maddesine göre ertelenmesine karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 31.03.2009 gün ve 5205-6172 sayı ile;

“İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14. maddesine ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 7. Ceza Dairesinin görevine girdiği...”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 7. Ceza Dairesince de 17.05.2011 gün ve 8601-7229 sayı ile;

“Sevk ve tavsif ile uygulamaya ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre konuyu incelemek Yüksek 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu...” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı TCY’nın 241. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış, yargılama sonunda yerel mahkemece 5237 sayılı TCY'nın 241, 62, 52 ve 51. maddeleri uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4 ve 7. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinin Yargıtay 4. Ceza Dairesince görevsizlik kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan hali ile;

“Özel kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı takdirde,

…Dördüncü Ceza Dairesi: Türk Ceza Kanununun 456 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına giren cürümlerden dolayı verilen hüküm ve kararlarla diğer ceza dairelerinin görevleri dışında kalan hüküm ve kararları.

…Yedinci Ceza Dairesi: Memurların kaçakçılık hükümlerine göre cezalandırılan veya cezası artırılan suçlarına ilişkin hüküm ve kararlarla özel kanunlarda yazılı olup da diğer dairelerin görevlerine girmeyen suçlara ilişkin hüküm ve kararları,

…İnceler ve karara bağlar ” şeklindedir.

Tefecilik suçu, 765 sayılı TCY’nda yer almayan, buna karşın 2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Yasasında düzenlenmiş bir suç olup, özel yasadan kaynaklanması ve başka bir dairenin görevine girmemesi nedeniyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin görev alanında bulunmaktaydı. Buna karşın, 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın 241. maddesinde, 5235 sayılı Yasanın 11. maddesine göre asliye ceza mahkemelerinin görevli olduğu bir suç türü olarak düzenlenmiş ve herhangi bir dairenin görevine verilmemiştir.

Ancak Yargıtay Yasasının 14. maddesinin, Yargıtay 4. Ceza Dairesince görevsizlik kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan şekline göre; TCY’ndan kaynaklanan ve başka dairelerin görev alanına girmeyen asliye cezalık suçlar Yüksek 4. Ceza Dairesinin görev alanına girmektedir.

Kaldı ki, 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasanın 8. maddesi ile değişik 14. maddesi uyarınca, dairelerin işbölümüne ilişkin olarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca alınan ve 02.06.2011 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre de, 5237 sayılı TCY’nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçlarına ait dosyaları temyizen inceleme görevi Yargıtay 4. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.