Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2011/39 K.2011/39

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 12. ve 8. Ceza Daireleri Mahkemesi :Ağır Ceza Günü : 20.12.2006 Sayısı : 82-587

Sanıklar hakkında 765 sayılı TCY’nın 455/1-son maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında, Mudanya Asliye Ceza Mahkemesince 08.12.2004 gün ve 209-437 sayı ile;

“Olayın deniz kazası şeklinde meydana geldiği ve sanıkların eylemleri TCK’nın 383/2. maddesi kapsamında kaldığı” gerekçesiyle dosyanın görevsizlik karar verilerek Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda 20.12.2006 gün ve 82-587 sayı ile;

Sanık ....’nun beraatine,

Sanık ...’ın 765 sayılı TCY’nın 455/1-son, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca 3.135 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilen hükmü inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 01.07.2011 gün ve 32-96 sayı ile;

“Görevsizlik kararındaki sevk ve nitelendirmeye, 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca hazırlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince hükmün incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 8. Ceza Dairesi'ne ait bulunduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince 19.10.2011 gün ve 14008-11341 sayı ile;

“Deniz kazası sonucu ölüme neden olmak fiili, 765 sayılı TCK.nun 383/2. maddesinde düzenlenmiş olup bu suçların temyiz incelemesi anılan yasanın yürürlükte bulunduğu süre içinde dairemizin görevi dışında, Yüksek 9. Ceza Dairesinin görevi dahilinde bulunmaktadır.

Bu fiil, 5237 sayılı Yasada özel olarak düzenlenmediği için, eylem TCK.nun 85. maddesine uygun bulunmaktadır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 2011/1 sayılı kararına göre Dairemiz görevine giren 5237 sayılı TCK.nun 171. maddesinde ‘deniz kazası’ yer almadığı gibi, düzenlenen suç, tehlike suçu olup yangın, bina çökmesi, toprak kayması, çığ düşmesi, sel veya taşkına neden olunmasının tehlikeli olması halleri cezalandırılmıştır.

Somut olayda ise; tehlikenin ötesinde zarar meydana gelip bir kişi öldüğüne göre eylemin uygun bulunduğu taksirle ölüme neden olmak suçuna yönelik temyiz davasının incelenmesi Yüksek 12. Ceza Dairesinin görevine girmektedir” gerekçesiyle görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLET ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Taksirle ölüme neden olma suçundan verilen hükmün sanık ... müdafii ve katılanlar vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 12. ve 8. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Yukarıda belirtilen aşamalar da gözetilerek dosya incelendiğinde;

Sanıklar hakkında Mudanya C.Başsavcılığınca 765 sayılı TCY’nın 455/1-son maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı,

Dava açılan belge niteliğindeki Mudanya Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2004 gün ve 209-437 sayılı görevsizlik kararında olaya ilişkin açıklamalar kapsamında sevk maddesinin 765 sayılı TCY’nın 383/2 olarak gösterildiği,

Anlaşılmaktadır.

14.02.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın değişik 14. maddesindeki:

“Ceza dairelerinde:

a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü ile,

Gerek iddianamede gösterilen 765 sayılı TCY’nın 455. maddesi gerekse görevsizlik kararında gösterilen 765 sayılı TCY’nın 383/2. maddesinin karşılığının 5237 sayılı TCY’nın 85. maddesi olması karşısında, 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulu Kararı’na göre, temyiz davasına bakma görevinin Yargıtay 12. Ceza Dairesine ait bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan Yargıtay 12. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 12. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.