Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2013/56 K.2013/62

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 11 ve 4. Ceza Daireleri Mahkemesi :Ağır Ceza Günü : 27.10.2011 Sayısı : 44-101

Sanık ... hakkında Çankırı C. Başsavcılığının 03.02.2003 gün ve 115-55 sayılı iddianamesiyle; görevi kötüye kullanmak suçundan 765 sayılı TCK'nun 240. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın 765 sayılı TCK’nun 240/1, 59 ve 647 sayılı Kanunun 4 maddeleri uyarınca 1.317 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesince 11.12.2007 gün ve 72-382 sayı ile verilen hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesince 24.09.2008 gün ve 10770-17552 sayı ile;

"Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nun 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK'nun 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nun 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesince 16.04.2009 gün ve 4-81 sayı ile sanığın 765 sayılı TCK’nun 240/1, 59 ve 647 sayılı Kanunun 4 maddeleri uyarınca 1.317 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesince 09.02.2011 gün ve 29222-1358 sayı ile;

“Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü elamanı olup ihlale edilen köy içme suyu projesinde, görevli olan sanıkların, yüklenici tarafından taahhüt edilen birçok imalat işleri yerine getirilmemesine karşın, sanık ...’in kontrol amiri sıfatıyla 20, 22, 23, 24 nolu hak edişleri imzalayarak ödemenin yapıldığı yıllar birim fiyatlarına göre toplam 28.499 TL, sanık ...’ün ise kontrol mühendisi sıfatıyla 3, 4, 6, 9, 10, 11, 12, 13, 17 nolu hak edişleri imzalayarak toplam 18.933 lira fazla ödemeye neden oldukları iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıklara yükletilen gerçeğe aykırı hak edişleri imzalama eylemlerinin,

resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturabileceği ve kanıtların takdiri ile eylemleri nitelendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla 765 sayılı TCY’nın 240.maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.03.2011 gün ve 87-104 sayı ile eylemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğundan bahisle verilen görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği Çankırı Ağır Ceza Mahkemesince 27.10.2011 gün ve 44-101 sayı ile, sanığın 765 sayılı TCK'nun 339, 80 ve 59. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezanın erteli ve taksitlendirilmiş 1.317 Lira adli para cezası olarak infaz olunmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 30.05.2012 gün ve 6364-10092 sayı ile;

“Sanık hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan açılan ve 765 sayılı TCK’nun 240. maddesi gereğince kurulan 11.12.2007 ve 16.04.2009 günlü mahkûmiyet kararlarının Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından incelenip 24.09.2008 gün ve 2008/10770 esas, 2008/17552 karar, 09.02.2011 gün ve 2010/29222 esas ve 2011/1358 sayılı kararlar ile bozulması üzerine verilen görevsizlik kararı üzerine kurulan mahkûmiyet kararına yönelik temyiz inceleme görevinin anılan bozma kararları içeriklerine, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 21.01.2013 gün ve 19532-828 sayı ile;

“Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2011 tarihli görevsizlik kararındaki anlatıma göre, temyiz davasına bakma görevinin Yüksek 11. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 11. ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda eylemin memurun resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğundan bahisle kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı yeni iş bölümünün “Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü-Ortak Hükümler”in 1. maddesinde;

“Bu iş bölümü; işbölümünün yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere, tebliğnamesi bu tarihten sonra düzenlenen işler için geçerli olacaktır” denildikten sonra 2. maddesinde; “İstisnalar dışında; bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki işbölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla birlikte bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir” hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyanın daha önce iki kez Yargıtay 4. Ceza Dairesince incelenerek 24.09.2008 gün ve 10770-17552 ile 09.02.2011 gün ve 29222-1358 sayılı kararlarla bozulmasına karar verildiği ve tebliğname tarihinin 12.03.2012 olduğu anlaşıldığından, hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay 4. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, yargılama konusu suçla ilgili incelemenin Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 4. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.