Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2013/60 K.2013/66

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 7 ve 9. Ceza Daireleri Mahkemesi :Sulh Ceza Günü : 29.03.2010 Sayısı : 596-191

Sanık ... hakkında Urla Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2008 gün ve 1603-512 sayılı iddianamesi ile; askeri yasak bölgeye izinsiz girmek suçundan 2565 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Urla Sulh Ceza Mahkemesince 29.03.2010 gün ve 596-191 sayı ile; sanığın 2565 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca 3 ay hapis ve 450 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 18.12.2012 gün ve 25906-31198 sayı ile;

"Yargıtay Kanunu`nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu`nun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre, temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 9.Ceza Dairesine ait bulunduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 9. Ceza Dairesince 21.02.2013 gün ve 263-2730 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve anlatıma, Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne ve 18.02.2012 tarih ve 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 2012/1 sayılı kararına göre, işin incelenmesinin Yüksek 7. Ceza Dairesinin görevine girdiği” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 7. ve 9. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, askeri yasak bölgeye girme suçundan açılan kamu davasında verilen hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmüne yer verilmiştir.

Sanık hakkında iddianamedeki anlatım askeri yasak bölgeye girme suçuna ilişkin olup, sanığın eylemi hem 2565 sayılı Kanunun 26. maddesine, hem de 5237 sayılı TCK’nun 332. maddesinde düzenlenen suçlara uyabilecek şekilde anlatılmıştır.

Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanan ve 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 1 Temmuz 2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre, özel ceza kanunlarından doğan ve başka dairelerin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesinin Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

Bu bakımdan, 2565 sayılı Kanuna aykırılık suçları başka bir dairenin görev alanına girmemesi halinde bu suçlara ilişkin işlere bakma görevi Yargıtay 7. Ceza Dairesine aittir. 2565 sayılı Kanuna aykırı davranma suçları da tebliğname tarihi gözönüne alındığında başka herhangi bir dairenin görev alanına girmemektedir. 5237 sayılı TCK’nun 332. maddesinde düzenlenen suça ilişkin temyiz incelemesi görevi ise Yargıtay 9. Ceza Dairesine aittir.

Ayrıca, temyiz incelemesine konu askeri yasak bölgeye girme suçu hem 2565 sayılı Kanunun 26. maddesi hem de 5237 sayılı TCK’nun 332. maddesinde de düzenlenmiş ve bu suçun cezası, 2565 sayılı Kanunun 26. maddesinde üç aydan altı aya kadar hapis ve beşbin liradan yirmibeşbin liraya kadar para cezası; 5237 sayılı TCK’nun 332/1. maddesinde ise iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibarettir. İddianamedeki anlatımın her iki suça uyabilecek şekilde olduğu da göz önüne alındığında temyiz incelemesinin Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılması daha isabetli olacaktır.

Bu itibarla, yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin, Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Başkanlar Kurulu Üyesi; "temyiz incelemesinin Yargıtay 7. Ceza Dairesince yapılması gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.