Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2014/195 K.2014/231

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 15 ve 11. Ceza Daireleri Mahkemesi :Ağır Ceza Günü : 23.03.2012 Sayısı : 172-129

Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2009 gün ve 6292-4268 sayılı iddianamesi ile; sanıklar ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından 5237 sayılı TCK’nun 204/1, 157 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesince 22.03.2010 gün ve 689-209 sayı ile eylemin TCK'nun 158/1-f maddesi kapsamında nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan bahisle verilen görevsizlik kararı üzerine yargılamayı yürüten Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesince 23.03.2012 gün ve 172-129 sayı ile;

sanıkların sahtecilik suçundan 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 59. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi gereğince haklarındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Hükmün sanıklar Oktay ve İsmail müdafiileri ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 30.04.2014 gün ve 260-8587 sayı ile;

“Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29.12.2011 tarih ve 2011/ Bşk-42-42 esas-karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanun'un görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; 'Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir', (b) bendinde de; 'Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre; temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 342/1. maddesinde iki yıldan sekiz yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı kanunun 504/7. maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 11. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 11. Ceza Dairesince 23.05.2014 gün ve12178-10065 sayı ile;

“Sanıklar hakkında, resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kamu davası açılmış, yapılan yargılama sonucunda; dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetlerine ayrıca resmi belgede sahtecilik suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; ayrıntısı Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 14.05.2013 tarih ve 20-26 E-K sayılı ve bu konudaki benzer kararlarında belirtildiği üzere.

CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen resmi belgede sahtecilik suçunun CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizinin mümkün olmadığı, sadece dolandırılık suçundan verilen mahkumiyet kararının temyize tabi olduğu anlaşılmakla;iddianame yerine geçen görevsizlik kararındaki sevk ve tavsife, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15. ve 11. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. İncelenen dosya kapsamından;

Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede yargılama konusu eylemin; “..Şüphelilerin olay tarihinde Mami Hipermarketleri Gıda Sanayi İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi adına hareket ederek Tekso Teknik Soğutma San. ve Tic.

A.Ş yetkilisi müştekilerden 88.000 TL miktarında mal satın aldıkları, karşılığında tamamı malların teslim anında verilmek üzere peşinat olarak adli emanette kayıtlı bulunan suça konu yazı ve rakamları şüpheli ... tarafından düzenlenen ve şirketin sahibi olarak tanıtılan şüpheli ... tarafından imzalanan Asya Finans Kurumu A.Ş.

Sultançiftliği şubesinde bulunan hesapta Mami Hipermarketleri Gıda Sanayii iç ve Dış Ticaret Limited Şirketine ait 18.12.2004 keşide tarihli ve 10.000 TL meblağlı çeki keşide ederek müştekilere verdikleri, daha sonra müştekiler tarafından geri kalan malların tamamı şüphelilere ait işyerine götürülmek sureti ile teslim edildiği, ancak şüphelilerin müştekileri oyalayarak kalan mal bedeline ilişkin olarak anlaşma gereği çek keşide etmedikleri ve borcu ödemedikleri, daha sonra da satın aldıkları malları iade etmeden işyerini kapatarak kaçtıkları...” şeklinde anlatılarak,

nitelikli dolandırıcılık ve evrakta sahtecilik suçlarından kamu davası açıldığı, ancak iddianamede suçların dolandırıcılık ve resmi evrakta sahtecilik olarak vasıflandırıldığı ve sevk maddelerinin de 5237 sayılı TCK'nun 157/1 ve 204/1. maddeleri olarak gösterildiği,

Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesince eylemin TCK'nun 158/1-f maddesi kapsamında nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesince sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmünün kurulduğu, resmi evrakta sahtecilik suçundan ise 5271 sayılı TCK'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanıklar ve müdafileri tarafından her iki kararın da temyiz edildiği,

Anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrasının, tebliğname ve Özel Dairelerce görevsizlik kararlarının verildiği tarihlerde yürürlükte bulunan halinde;

"Ceza dairelerinde

a-Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir.

b-Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu uygulamalarına göre çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken, hapis cezasının üst sınırı fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırlarının eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

Temyiz incelemesine konu olan suçlardan iddianamede ve görevsizlik kararında anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen nitelikli dolandırıcılık suçunun yaptırımı 5237 sayılı TCK'nun 158/1. maddesinde iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve 5.000 güne kadar adli para cezası; resmi evrakta sahtecilik suçunun yaptırımı ise aynı kanunun 204/1. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası olup, nitelikli dolandırıcılık suçunun müeyyidesi daha fazla olduğundan, hükmü temyizen inceleme görevi, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayalı olarak hazırlanan işbölümü kararı uyarınca nitelikli dolandırıcılık suçunu temyizen incelemekle görevli Yargıtay 15. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.