Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2014/263 K.2014/299

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 9, 7 ve 4. Ceza Daireleri Mahkemesi :Sulh Ceza Günü : 28.06.2010 Sayısı : 165-412

Sanık ... hakkında Urla C. Başsavcılığının 29.03.2010 gün ve 242-153 sayılı iddianamesi ile; askeri yasak bölgelere girme suçundan 2565 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, Urla Sulh Ceza Mahkemesince 28.06.2010 gün ve 165-412 sayı ile,

2565 sayılı Kanunun 26 ve TCK'nun 52/son, 51 maddeleri uyarınca 3 ay hapis ve 450 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 25.12.2012 gün ve 8440-15699 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve anlatıma, Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne ve 18.02.2012 tarih ve 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulu kararına göre, işin incelenmesinin Yüksek 7. Ceza Dairesinin görevine girdiği”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 7. Ceza Dairesince de 20.03.2013 gün ve 3389-7099 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye hükmün konusuna 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı yasayla değişik 14. maddesinin son fıkrası, 6110 sayılı yasanın geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ile 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 09.02.2012 tarih ve 2012/1 sayılı kararlarına göre, inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu”

Dosyanın gönderildiği 4. Ceza Dairesince 16.09.2013 gün 23908-22314 sayı ile;

"İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesinin Yüksek 9. Ceza Dairesinin görevine girdiği" gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Dosyanın tekrar gönderildiği 9. Ceza Dairesince 10.07.2014 gün ve 16130-8558 sayı ile oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 9, 7 ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, askeri yasak bölgeye girme suçundan açılan kamu davasında verilen hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinin, tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan halinde; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmüne yer verilmiştir.

Sanık hakkında iddianamedeki anlatım askeri yasak bölgeye girme suçuna ilişkin olup, sanığın eylemi hem 2565 sayılı Kanunun 26. maddesine hem de 5237 sayılı TCK’nun 332. maddesinde düzenlenen suçlara uyabilecek şekilde anlatılmıştır.

Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanan ve 18.02.2012 tarih ve 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 1 Mart 2012 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararına göre, özel ceza kanunlarından doğan ve başka dairelerin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesinin Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

Bu bakımdan, 2565 sayılı Kanuna aykırılık suçları başka bir dairenin görev alanına girmemesi halinde bu suçlara ilişkin işlere bakma görevi Yargıtay 7. Ceza Dairesine aittir. 2565 sayılı Kanuna aykırı davranma suçları da tebliğname tarihi gözönüne alındığında başka herhangi bir dairenin görev alanına girmemektedir. 5237 sayılı TCK’nun 332. maddesinde düzenlenen suça ilişkin temyiz incelemesi görevi ise Yargıtay 9. Ceza Dairesine aittir.

Temyiz incelemesine konu askeri yasak bölgeye girme suçu hem 2565 sayılı Kanunun 26. maddesi hem de 5237 sayılı TCK’nun 332. maddesinde düzenlenmiş ve bu suçun cezası, 2565 sayılı Kanunun 26. maddesinde üç aydan altı aya kadar hapis ve beşbin liradan yirmibeşbin liraya kadar para; 5237 sayılı TCK’nun 332/1. maddesinde ise iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibarettir. İddianamedeki anlatımın her iki suça uyabilecek şekilde yapıldığı da göz önüne alındığında temyiz incelemesinin Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılması daha isabetli olacaktır.

Bu itibarla, yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin, Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.