Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2015/141 K.2015/452

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 15 ve 8. Ceza Mahkemesi : Ağır Ceza (İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza)

Nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde . Ağır Ceza Mahkemesince 17.12.2009 gün ve 72-454 sayı ile; sanığın aynı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanığın temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 23.06.2014 gün ve 19998-12481 sayı ile;

“Sanığın, sahte belgelerle mağdur adına kredi kartı almak için bankaya başvuru yaptıktan sonra durumun farkedilmesi üzerine yakalandığının iddia edilmesi karşısında, sahte belgelerle kredi kartı almaya teşebbüs eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 245/3, 35. maddelerine göre banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu kapsamında kaldığı anlaşılmakla,

İddianamedeki anlatıma göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu",

Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 24.02.2015 gün ve 21749-12422 sayı ile;

“Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizlerin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca muhtelif suçlara ait temyiz incelemesinin suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunmasına ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucu verilen hükümlerin temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. İncelenen dosya kapsamından;

Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianamede suç adının nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik, sevkin de TCK'nun 158/1-j , 35 ve 204/1. maddeleri olarak gösterildiği ve eylemin. "Suç tarihinden önce temin ettiği sürücü belgesinin üzerindeki fotoğrafı değiştirerek E.. D.. adına sahte kimlik belgesi elde eden şüphelinin suç tarihinde müşteki bankaya müracaat ederek kredi kartı talebinde bulunduğu, banka kayıtlarında E..

D.. adına daha önceden sahte kimlikle işlem yapılması nedeniyle uyarı bulunduğunu fark eden banka yetkililerinin çağırdığı polis memurlarının şüpheliyi yakaladıkları, şüphelinin alınan ifadesinde suçu tevilli olarak ikrar ettiği, polis kriminal labaratuvarından alınan ekspertiz raporunda suça konu sahte sürücü belgesinin iğfal kabiliyetine haiz olduğunun belirtildiği, şüphelinin bu şekilde resmi evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işlediği" şeklinde anlatılarak nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin tebliğname tarihi itibarıyla yürürlükte olan hali; "daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır, açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir" şeklinde iken, 28.06.2014 gün ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile; "daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" şeklinde değiştirilmiştir.

Buna göre; tebliğname tarihi itibarıyla ceza dairelerinin görevlerinin tespitinde esas alınması gereken iddianamede yargılamaya konu eylem anlatılarak nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ve resmi evrakta sahtecilik suçundan kamu davası açıldığının belirtilmesi ve aynı tarihte yürürlükte bulunan 2797 sayılı Yargıtay Kanunun 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesindeki;

"Ceza dairelerinde;

a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir" (b) bendinde de; "çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" şeklindeki kanuni düzenlemeler birlikte değerlendirilmelidir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı uygulamalarına göre, çeşitli suçlardan açılan davalardan en ağırı belirlenirken, hapis cezasının üst sınırı fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırlarının eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır.

Temyiz incelemesine konu olan suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri de gösterilen nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası 5237 sayılı TCK'nun 158/1-j maddesinde üç yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası, resmi belgede sahtecilik suçunun yaptırımı ise aynı kanunun 204/1. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis olup, nitelikli dolandırıcılık suçunun müeyyidesi, resmi belgede sahtecilik suçunun cezasından fazla olduğundan, hükmü temyizen inceleme görevi, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesine istinaden hazırlanan işbölümü kararı uyarınca Yargıtay 15. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.