Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2016/128 K.2016/128

Kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturabileceğinden bahisle verilen görevsizlik kararı üzerine yargılama yapan Kilis Ağır Ceza Mahkemesince 21.05.2009 gün ve 4-125 sayı ile, kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 08.10.2012 gün ve 1976-19932 sayı ile;

"....Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 87/3. maddesi 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik öncesi müstakil bir ceza maddesi olup, kasten yaralama sonucu vücutta kemik kırığının meydana gelmesi halinde kırığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre 1 yıl ile 6 yıl arasında hapis cezası öngördüğü, hükme esas alınan Adli Tıp Biriminin 29.11.2006 tarih ve 15057 sayılı raporun içeriğine göre, yakınanın burun kırığına neden olan yaralanmasının hayati tehlikeye yol açmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derece olduğunun belirtilmesi karşısında.

19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasayla 5237 sayılı TCK'nun 87/3. maddesinde yapılan değişiklikten önceki ve sonraki ilgili bütün hükümlerin somut olaya uygulanıp, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hükmün belirlenip, sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Kilis Ağır Ceza Mahkemesince 10.12.2013 gün ve 169-244 sayı ile, sanığın yeniden kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi Başkanı tarafından 22.01.2015 gün ve 8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca imzalanan 23.02.2015 gün ve 14469-37033 sayılı devir kararı ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 17. Ceza Dairesince 25.06.2015 gün ve 17693-4606 sayı ile;

“Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun, Dairelerin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı kararının 'Ortak Hükümler' başlığını taşıyan 3. bendinde, Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli dairenin belirleneceği, bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmenin esas alınacağının düzenlendiği anlaşılmakla;

TCK'nın 87/3, 29, 62. maddeleri gereğince kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 gün ve 2014/1 sayılı kararına göre, 06.11.2014 tarihli tebliğname tarihi itibariyle işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği”,

Yargıtay 3. Ceza Dairesince de 24.02.2016 gün ve 25257-4443 sayı ile;

"Dava konusu eylem için mahkeme kararındaki yasal nitelendirmeye, Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.05.2013 tarih 2010/9373 Esas 2013/12798 sayılı Kararına göre; mahkemece kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih 8 sayılı kararında ortak bölümdeki 'ceza daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar" hükmü ile bozma sonrası Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin dosyalarının bir kısmını devralan Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesine ait bulunduğu”,

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 17 ve 3. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.02.2014 günü yürürlüğe giren ve 19.10.2014 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı işbölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümler" kısmının birinci maddesinde; "Bu iş bölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla geçerlidir" denildikten sonra, dördüncü maddesinde; "Ceza daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar" hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyada, mahalli mahkemece kurulan ilk hükmün, daire görevine giren diğer suçlarla birlikte Yargıtay 6. Ceza Dairesince incelenerek 08.10.2012 gün ve 1976-19932 sayı ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, 06.11.2014 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı iş bölümü kararı uyarınca hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay 6. Ceza Dairesine aittir.

Öte yandan Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 23.11.2006 gün ve 6-6 ile 03.03.2005 gün ve 1-1 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, temyizen inceleme görevinin görevsizlik kararlarını veren Ceza Dairelerinden başka bir Ceza Dairesine ait olması durumunda dosyanın bu daireye gönderilmesi de mümkündür.

Bu itibarla, yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 6. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.