Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2016/27 K.2016/27 (2016-04-19)

Sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama ve taksirle yaralama, mağdura yönelik tehdit, kasten yaralama ve taksirle yaralama suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda mağdura yönelik kasten yaralama ve tehdit suçlarından beraat, taksirle yaralama suçundan düşme, katılana yönelik kasten yaralama suçundan beraat, taksirle yaralama suçundan ise mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Taksirle yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itiraz, merciince reddedilmek suretiyle kesinleşmiştir..

Katılanın vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesince 13.04.2015 gün ve 35833-12880 sayı ile;

"Dava konusu eylemlerin yasal niteliğine, uygulanması öngörülen yasa maddelerine ve temyizin kapsamına göre; mahkemece kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olduğu"

Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 19.11.2015 gün ve 16708– 38265 sayı ile;

"İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesinin görevine olduğu",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülebilmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 3. ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Daire tarafından yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama ve taksirle yaralama, mağdura yönelik tehdit, kasten yaralama ve taksirle yaralama suçlarından kamu davası açılmış, yargılama sonucunda mağdura yönelik kasten yaralama ve tehdit suçlarından beraat, taksirle yaralama suçundan düşme, katılana yönelik kasten yaralama suçundan beraat, taksirle yaralama suçundan ise mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

CMK'nun 231. maddesi uyarınca taksirle yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle itiraza tabi olduğu ve yapılan itirazın merciince reddine karar verildiği, katılan vekilinin temyizinin kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın buna göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Yargıtay Kanununun, 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesine dayanılarak Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından işbölümüne ilişkin hazırlanan ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken işbölümüne göre, kasten yaralama suçundan açılan davaları temyizen inceleme görevi Yargıtay 3. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.