Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2017/24 K.2017/44

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 5 ve 16. Ceza Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 11.10.2013 Sayısı : 3-678

Sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve tefecilik yapma suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu sanıklar ..., ..., ... ve ...'in tefecilik yapma suçundan mahkumiyetlerine, tüm sanıkların atılı diğer suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

Hükmün katılanlar vekilleri ve sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2014 tarihli tebliğnamesi ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesince 09.10.2015 gün ve 1905-14953 sayı ile;

"İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan 14. maddesine ve suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek Yargıtay 16. Ceza Dairesine ait bulunduğu"

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 16. Ceza Dairesince de 16.11.2016 gün ve 7747-5714 sayı ile;

"İddianame ve mahkeme kararındaki nitelendirmeye, katılan ... ve mağdurlar ... ve ...’nın örgüt suçundan doğrudan zarar görmedikleri için bu suçtan açılan davaya katılma ve hükmü temyiz hakları bulunmamaları nedeniyle temyizin kapsamına, tebliğnamenin tarihine, 2797 sayılı Yargıtay Kanununa, 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. maddesi hükmüne, 26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararındaki iş bölümüne göre, işin incelenmesi Yüksek 5. Ceza Dairesine ait olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 5 ve 16. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve tefecilik suçlarından kamu davası açıldığı, sevk maddelerinin 5237 sayılı TCK'nun 220/1-2 ve 241; suç tarihinin de 2010 yılı olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin tebliğname tarihi itibarıyla yürürlükte olan hali;

"Ceza dairelerinde;

a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir" (b) bendinde de; "çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" şeklindedir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı uygulamalarına göre, çeşitli suçlardan açılan davalardan en ağırı belirlenirken, hapis cezasının üst sınırı fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırlarının eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır.

Buna göre, sanıklar müdafiileri ile katılanlar vekillerinin temyizlerinin kapsamı da dikkate alınarak, temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçunun cezası 5237 sayılı TCK’nun 220/1 maddesi uyarınca iki yıldan altı yıla kadar hapis; tefecilik suçunun ise aynı kanunun 241. maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile beşbin güne kadar adli para cezası olup, suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu daha ağır yaptırım içermektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.