Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2017/398 K.2018/20

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 15 ve 8. Ceza Mahkemesi :Ağır Ceza Günü : 21.11.2012 Sayısı : 452-399

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın aynı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 12.10.2017 gün ve 2060-20143 sayı ile;

“Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 tarih ve 42-42 sayılı kararında belirlendiği gibi; 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; 'Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,' hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Katılanın yetkilisi olduğu şirketi iki kez arayarak ANS Bilgisayar Şirketi adına reklam vermek isteyen sanığın, ...'a ait kredi kartı numarası ve bilgilerini vererek satılık bilgisayarla ilgili 132,03 Lira tutarında ilan verdiği, ilan ücretinin ...'ın hesabından çekildiği iddia edilmiş olması karşısında, eylemin, 5237 sayılı TCK’nun 245/1 maddesine göre banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu anlaşılmakla,

İddianamedeki anlatıma göre Yargıtay Kanununun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevi dâhilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 18.12.2017 gün ve 21717-14486 sayı ile;

"2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinde 'Ceza Dairesinde, Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir' hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2011 tarihli iddianamesiyle, 'dolandırıcılık' suçu tavsif edilerek dava açılmış yerel mahkemecede suç dolandırıcılık olarak kabul edilmiştir.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. maddesinin a bendi; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir" şeklinde iken, 28.06.2014 gün ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesiyle a bendi "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" biçiminde değiştirilmiştir.

İncelemeye konu dosyada tebliğname tarihinin 30.06.2014 olduğu göz önüne alındığında, mahkûmiyet kararındaki nitelendirmeye göre temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca dolandırıcılık suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 15. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.