Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/401 K.2018/3039

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki beyanları ile hakkında düzenlenen doktor raporları içerikleri, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanık ile suça sürüklenen çocukların leh ve aleyhlerinde toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve savunmanın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, iddiayı tercih nedenlerini açıklayan, mevcut kanıtları hükümlülük için yeterli gören mahkemenin beliren takdir, kanaat ve uygulaması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuklar ile sanık haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuklar Gökhan ile Bekir haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının sanık yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı, suça sürüklenen çocuklar ve sanık müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 109/2, 109/3-f, 109/5. maddelerinin tatbikiyle bulunan 3 yıl 18 ay hapis cezasında aynı Kanunun 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapıldığında 3 yıl 9 ay yerine 2 yıl 21 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (5) numaralı bendinde yer alan "2 yıl 21 ay" ibaresinin çıkartılarak yerine "3 yıl 9 ay" ibaresinin ve hükmün (8) numaralı bendinde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas,