Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2019/109 K.2019/146

Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesince 07.04.2015 tarih ve 595-442 sayı ile sanığın aynı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Ceza Dairesince 19.02.2019 tarih ve 7430-1976 sayı ile;

"İddianamedeki nitelendirmeye, sevke, temyizin kapsamına ve suç tarihleri itibarıyla suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevine girdiği",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 16.04.2019 tarih ve 9615-5411 sayı ile;

"2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; mahkumiyet kararlarındaki nitelendirmeye, tebliğname tarihi ve temyizin kapsamına göre, temyiz incelemesine konu olan suçların ceza miktarlarında sonradan değişiklik olması halinde tebliğname tarihindeki suçun temel şekline göre ceza miktarlarının göz önünde bulundurulacağı ve tebliğname tarihine göre temyiz incelemesinde incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanın hırsızlık suçu olduğu; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 21.02.2018 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 09.02.2018 gün ve 2018/1 sayılı kararının Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerin 6,7 ve 8 fıkraları uyarınca, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (17.) Ceza Dairesine ait olduğu" ,

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 17 ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 09.02.2018 tarihli ve 2018/1 sayılı iş bölümü kararının. "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının 6. Maddesinde.

"Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır.", 8. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında da. "Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesi, incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılır.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır, üst sınırların eşit olması halinde ise alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilir. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde nazara alınır.

Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." düzenlemeleri hüküm altına alınmıştır.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması hâlinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması hâlinde dikkate alınmalıdır.

Temyiz incelemesine konu olan suçların tebliğnamenin düzenlendiği 28.11.2018 tarihindeki yaptırım miktarları nazara alınarak yapılan değerlendirmede, mahkûmiyet kararındaki nitelendirmeye göre banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun cezası TCK'nın 245/1 maddesi gereğince üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası; nitelikli hırsızlık suçunun cezası ise aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca beş yıldan on yıla kadar hapis cezası olduğu göz önüne alındığında, nitelikli hırsızlık suçunun müeyyidesinin daha ağır olduğu anlaşılmakla, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 17. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan Yargıtay 17. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.