Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2020/10 K.2020/30

Sanık ... hakkında tehdit ve bedelsiz senedi kullanma suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Kemalpaşa (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince 12.06.2014 tarih ve 673 - 254 sayı ile sanığın aynı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

Hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2015 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince 30.10.2019 tarih ve 28249-16735 sayı ile;

"İddianamede açıklanan ve hükümde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, temyiz incelemesine gelen suçun TCK'nın 106/1-2. madde ve cümlesi kapsamında sair tehdit ve 156/1. maddesi kapsamında bedelsiz senedi kullanma olmasına, en ağır yaptırımı içeren suçun bedelsiz senedi kullanma olmasına göre, işin incelenmesi Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine girdiği,",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince de 22.01.2020 tarih ve 15354-691 sayı ile;

"Tehdit suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mahkemece bedelsiz senedi kullanma ve sair tehdit suçlarından beraat kararı verildiği, ancak o yer Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği anlaşıldığından, iddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesine göre, temyiz incelemesinin Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine dahil olduğu,",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4 ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır." hükmüne yer verilmiştir. İncelenen dosya içeriğine göre;

Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde yer alan "Sanık ... hakkında TCK 106/1-2. maddesinden cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında sanık hakkında CMK 223/2-a maddesinden beraat kararı vermiştir.

Katılanın sanıktan büyükbaş hayvan alımı için borç para aldığı ve karşılığında sanığa 157.500,00 TL bedelli bono verdiği, daha sonra katılanın dosyaya ibraz ettiği banka dekontları ile de sabit şekilde borcunu sanığa ödemiş olmasına rağmen sanığın bonoyu katılana iade etmeyerek sanığı bu bonoyu icraya koyacağından bahisle tehdit etmesinin katılanı mal varlığı itibari ile zarara uğratacağından bahisle basit tehdit suçuna vücut verdiği dinlenen tanık beyanı ile de açıktır.

Anlatılan bu nedenlerle yasal unsurları oluşmadığından bahisle verilen beraat kararı usul ve yasaya aykırıdır." şeklinde anlatımlarda bulunması karşısında; sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat kararına yönelik temyiz talebinde bulunulduğu, bedelsiz senedi kullanma suçundan kurulan beraat kararına yönelik ise temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca tehdit suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.