Yargıtay Ceza Genel Kurulu E.2011/330 K.2011/292

Ceza Genel Kurulu 2011/3-330 E. , 2011/292 K.

"İçtihat Metni" İtirazname : 2011/261975 Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi Mahkemesi : ANTALYA 1. Asliye Ceza Günü : 05.03.2008 Sayısı : 1258-158

Sanık T..B.’ın yaralama suçundan 765 sayılı TCY’nın 456/4. maddesi uyarınca 2 ay, geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan aynı Yasanın 193/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.06.2004 gün ve 472-799 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yasa değişiklikleri nedeniyle iade edilmesi sonucunda Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesince 05.03.2008 gün ve 1258-158 sayı ile;

765 sayılı yasa hükümleri lehe kabul edilerek sanığın yaralama suçundan 765 sayılı TCY’nın 456/4. maddesi uyarınca 2 ay, geceleyin konut dokunulmaz¬lığını ihlal suçundan 193/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesince 01.11.2010 gün ve 11122-16409 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 26.09.2011 gün ve 261975 sayı ile;

“04.04.2003 tarihinde işlenen konut dokunulmazlığını bozmak ve kasten yaralamak suçundan 05.04.2003 tarihinde tutuklanan sanık hakkında 07.04.2003 tarihinde iddianame düzenlenmiş, 06.05.2003 tarihli celsede savunması alınmış, yargılama sonucunda 02.06.2004 tarihli kararla atılı suçlardan, 765 sayılı TCK’nın 193/2 ve 456/4. maddeleri uyarınca 6 ve 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafii 04.06.2004 tarihli dilekçeyle kararı temyiz etmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.08.2005 tarihli yazısıyla 5237 sayılı TCK’da yer alan yeni düzenlemelerin,

mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasını gerekli kıldığından dosya iade edilmiş, yapılan değerlendirme ve yargılama sonucunda sanık tekrar 05.03.2008 tarihinde konut dokunulmazlığını bozmak ve kasten yaralama suçlarından 765 sayılı TCK'nın 193/2 ve 456/4. maddesi uyarınca 6 ve 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmıştır.

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK’nın 193/2 ve 456/4. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozmak ve kasten yaralamak suçlarının gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde düzenlenen 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımının, 04.04.2003 olan suç tarihine göre 04.10.2010 tarihi itibariyle gerçekleştiği halde, Yüksek Dairece bu konu gözetilmeden ve bu tarihten sonra 01.11.2010 tarihinde onama kararı verilmiştir.

Halbuki, inceleme tarihinde zamanaşımı gerçekleştiğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının, 765 sayılı TCK'’nın 102/4 ve 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekmektedir” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının, 765 sayılı TCY’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CYY’nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlen¬dirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın konut dokunulmazlığını ihlal ve yaralama suçlarından cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, Özel Dairece incelemenin yapıldığı 01.11.2010 tarihi itibarıyla dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

04.04.2003 tarihinde işlenen yaralama ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal eylemleri nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verildiği,

Yargılama sürecinde dava zamanaşımını durduran bir nedenin olmadığı,

Zamanaşımını kesen en son işlemin de 05.03.2008 tarihli mahkûmiyet hükmü olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı Türk Ceza Yasası’nın 193. maddesinde;

“Bir kimse kendisini oradan çıkartmak hakkını haiz olan birinin rızası hilafında veya hile ile veya gizlice meskenine veya meskeninin müştemilatına girer veya rızasıyla girdikten sonra çıkmazsa sahibinin şikayeti üzerine bir aydan altı aya kadar hapis olunur.

Eğer cürüm geceleyin veya eşhas aleyhinde şiddet istimaliyle veya silah ile veya bir çok kimseler tarafından toplu olarak işlenmiş ise ceza altı aydan üç seneye kadar hapistir; müddeiumumilikçe resen takibat yapılır”,

456. maddesinde ise, “...Her kim katil kasdiyle olmaksızın bir kimseye cismen eza verir veya sıhhatini ihlale yahut akli melekelerinde teşevvüş husulüne sebep olursa altı aydan bir seneye kadar hapsolunur.

...Eğer fiil, hiçbir hastalığı veya mütat iştigallerden mahrumiyeti mucip olmamış yahut bu haller on günden ziyade uzamamış ise takibat icrası muntazarrırın şikayetine bağlı olmak şartiyle fail hakkında iki aydan altı aya kadar hapis veya 200 liradan 2.500 liraya kadar ağır para cezası hükmolunur...”

Şeklinde düzenlemeler bulunmaktadır.

Aynı Yasanın 102. maddesinde, yasalarda aksine bir hüküm bulunmadıkça kamu davasının maddede yazılı sürelerin geçmesiyle ortadan kalkacağı düzenlenmiş, maddenin dördüncü fıkrasında da beş seneden fazla olmamak üzere hapis ya da para cezalarını gerektiren suçlarda bu sürenin beş sene olacağı hüküm altına alınmıştır.

Zamanaşımını kesen sebepler ise aynı Yasa’nın 104/2. maddesinde sayılmıştır.

Buna göre;

Bir suçla ilgili olarak;

a) Sanık hakkında yakalama, tutuklama ve ihzar müzekkereleri düzenlenmesi,

b)Sanığın adli makamlar huzurunda sorguya çekilmesi,

c) İddianame düzenlenmesi,

d)Mahkûmiyet kararı verilmesi,

Hallerinde dava zamanaşımı kesilecektir.

Zamanaşımını kesen bir nedenin bulunması halinde zamanaşımı, kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacak ve zamanaşımı ilgili suça ilişkin olarak Yasada belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacaktır.

Ceza Genel Kurulunun 23.01.2007 gün ve 254-5 sayılı kararında da açıkça vurgulan¬dığı üzere, yargılama yapılmasına engel olup davayı düşüren hallerden biri olan dava zaman¬aşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi durumunda, yerel mahkeme ya da Yargıtay, re’sen zamanaşımı kuralını uygulayarak kamu davasının düşmesine karar verecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCY’nın 456 maddesinin 4. fıkrasında düzenlenen yaralama suçuna iki aydan altı aya kadar, 193. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçuna ise altı aydan üç seneye kadar hapis cezası öngörülmüştür. 765 sayılı TCY’nın 102/4. maddesi uyarınca bu suçların asli dava zamanaşımı beş yıl, 104/2. maddesi de göz önünde bulundurulduğunda kesintili zamanaşımı yedi yıl altı aydır. Daha ağır başka suçları oluşturma olanağı bulunmayan suçlar 04.04.2003 tarihinde işlenmiş olup, zamanaşımını durduran bir neden de bulunmayan inceleme konusu olayda, kesintili zamanaşımının Özel Dairece incelemenin yapıldığı 01.11.2010 tarihinden önce olmak üzere 04.10.2010 günü dolduğu görülmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulü ile Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına ve sanık hakkında her iki suçtan açılan kamu davasının 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCY’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CYY’nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmelidir.